Soms gebeurt het gewoon –
zonder dat ik ernaar zoek.
Een gesprek dat rust brengt.
Een aanraking die vertrouwen wekt.
Een dag die me stil laat glimlachen,
omdat alles even klopt.
Vandaag voelde ik zachtheid.
Niet de zachte woorden van anderen,
maar die van het leven zelf,
dat zei: je bent goed bezig.
Het herinnert me eraan
dat heling geen haast kent,
dat er een ritme is dat klopt,
ook wanneer ik het niet stuur.
Vandaag hoefde ik niets te doen.
Ik mocht alleen maar zijn –
en dat bleek genoeg.
Eenvoudig écht 