Auteur: Eenvoudig écht

De dag begint met een kop koffie, een open schuifdeur en een lucht die langzaam kleurt. Luz en ik kennen dat ritueel ondertussen. Ergens wakker worden. De wereld zien ontwaken … en even helemaal niets moeten. En toch droom ik stilaan van iets anders. Een grotere bus. Meer ruimte om te leven, te koken, te … Meer lezen over Een voorproefje van Alba

Vanlife is vrijheid. Althans, dat is wat je vaak ziet. De mooie plekjes, de open achterdeuren, de koffie bij zonsopgang. De wereld die wakker wordt terwijl jij ergens midden in de natuur je ogen opent. Maar vandaag wil ik even iets anders vertellen. Fuck Vanlife vandaag. Want mijn nacht was koud. Mijn ochtend ook. Ik … Meer lezen over Fuck Vanlife

Luz Soms begint een nieuw hoofdstuk nog voor je weet hoe het eruit zal zien. Morgen gaan we kijken naar een bus. Een Volkswagen Crafter, leeg vanbinnen, met ruimte voor alles wat er nog mag komen. Ik weet nog niet of het iets wordt. Of hij goed voelt, of hij de juiste is. Maar ergens … Meer lezen over Alba

Een koffietje aan zee. Mijn zonnebril op tafel. De zon op mijn gezicht. De zee voor me. Even niets moeten. Nergens naartoe. Met niemand rekening houden. De laatste dagen was ik veel bij iemand die ik graag zie. En ik ben daar graag. Het is fijn om samen te zijn, om warmte te vinden bij … Meer lezen over Even terug naar mezelf

Ik ging vandaag de stad in omdat ik wat kleren nodig had. In een klein boetiekje waar ik graag eens binnenloop, zag ik een mooie jas. Ik paste hem. En zoals ik eigenlijk altijd doe, begon ik te twijfelen. Kan ik mezelf dat wel gunnen? Heb ik er wel plek voor in Luz? Is hij … Meer lezen over Zomaar

Om zeven uur vanmorgen draaide mijn was al in de wasserette. Blijkbaar ben ik vandaag extra gemotiveerd. Het was nog donker buiten, de wasserette was fel verlicht en Luz stond op de parking te wachten. Ik liep terug naar mijn kleine huis op wielen, zette koffie en ging gewoon zitten. Op een wasseretteparking. En ineens … Meer lezen over Thuis op de parking

Dit weekend werd Luz even vervangen door een daktent. Niet omdat ik mijn kleine huis op wielen minder graag zie. Integendeel. Luz is nog altijd mijn vrijheid, mijn thuis onderweg, mijn plek die ik helemaal zelf heb gebouwd. Maar soms is het heerlijk om het even anders te doen. Een auto. Een daktent. Een dekbed. … Meer lezen over Mijn eigen weg, samen onderweg

Vannacht was het koud in Luz. En vanmorgen eigenlijk nog steeds. Het is pas zeven uur, buiten negen graden. Zo een ochtend waarop je niet meteen uit je bed springt, maar eerst even bedenkt of de wereld echt al wakker moet worden. Al twee maanden wacht ik op mijn isolatiematten. Tweemaal werden de verkeerde geleverd. … Meer lezen over Warmte

Liefde is wakker liggen omdat je hart zo vol is. Niet van zorgen. Niet van angst. Maar gewoon omdat er zoveel geluk in je lijf zit dat slapen even niet lukt. Liefde is na vier dagen samen afscheid nemen en teruggaan naar je eigen kleine huis op wielen, met een glimlach op je gezicht en … Meer lezen over Liefde is …

De voorbije weken waren intens. Mooi, verwarrend, soms pijnlijk. Ik heb me dichtbij iemand gevoeld en tegelijk veel gevoeld waar ik nog geen woorden voor heb. Ik heb me ook helemaal mezelf gevoeld. Zonder me kleiner te maken. Zonder te zoeken naar hoe ik moest zijn. En misschien maakt het net daarom zoveel los. Want … Meer lezen over Terugkeren naar mezelf