Vers van het hart

Ik schreef een paar dagen niet. Niet omdat er niets gebeurt, maar misschien omdat ik eerst zelf even moet landen voor ik er woorden aan kan geven. De voorbije dagen waren weer zo’n beetje vanalles door elkaar. Regen. Onderweg zijn. Onverwachte ontmoetingen. Fijne gesprekken. Moeilijke gesprekken. En vooral veel dingen die ik niet gepland had. … Meer lezen over Tussen de buien door

Vandaag hoefde er niet zoveel. Ik ben wat gaan slenteren langs het strand. Zonder plan. Zonder doel. Gewoon kijken wat er op mijn pad lag. Schelpjes. Stukjes hout. Kleine dingen waarvan ik nog niet weet wat ze ooit zullen worden. Zelfs een zee-egel. Alles wat mooi genoeg was om even op te rapen, mocht mee … Meer lezen over Kleine dagen

Mijn lieve buurvrouw, die ik nog maar twee dagen ken, kwam me vandaag vragen of ik graag eens een Story of Dag Allemaal lees. Ik aarzelde even. Niet omdat ik geen boekje wou lezen. Maar omdat ik me plots realiseerde hoe lang ik al buiten die wereld leef. Ik heb al meer dan tien jaar … Meer lezen over BV-landschap

Vanmorgen zat ik bij Luz koffie te drinken. Meer was er eigenlijk niet. Geen plan. Geen bestemming. Geen lijstje met dingen die vandaag moesten gebeuren. Gewoon Luz, mijn koffie en ik. Er liepen twee mannen voorbij. Schotten. We raakten aan de praat. Over het leven onderweg. Over busjes. Over wonen met weinig. Over hoe je … Meer lezen over Meer was er eigenlijk niet

Je ziet hem misschien niet goed. Maar hij is er wel. Na dagen van regen, ben ik vandaag eindelijk aan zee geraakt. Tussen de vlagen door. De wolken zijn er nog. De wind ook. Maar soms breekt er ineens iets open. Een beetje licht. Een klein stukje kleur. En ik moet denken aan deze ochtend. … Meer lezen over Hij is er wel

Het regent al dagen. Tijdens mijn hersenschudding was het bloedheet. Nu ik eindelijk weer wat meer mag bewegen, lijkt de zomer verdwenen. Ik ben aan zee. Vandaag is het mijn tweede dag hier. En ik heb de zee nog niet gezien. De regen valt met bakken uit de lucht en ergens vind ik dat bijna … Meer lezen over De zee is er

Na lange tijd op dezelfde plek staat Luz weer ergens anders. Het voelt vreemd vertrouwd. Een andere plek. Een ander uitzicht. En toch ben ik nog steeds dezelfde mens die een tijdje geleden, noodgedwongen, stil kwam te staan. Mijn lichaam kon niet meer. Na de hersenschudding was er geen onderhandelen. Geen nog even dit. Geen … Meer lezen over Beweging

Anderhalve week sta ik hier nu. Luz, mijn kleine huis op wielen, staat stil. En ik ook. Normaal gesproken vind ik het juist fijn om rond te trekken. Niet alleen omdat ik graag nieuwe plekken ontdek, maar ook omdat het bij mijn leven hoort. Met mijn referentieadres voor mobiel wonen kan ik niet eindeloos op … Meer lezen over Het tempo van mijn lichaam

Vanmorgen werd ik weer vroeg wakker. De maan hing nog hoog aan de hemel terwijl de dag al voorzichtig begon. Alsof de wereld nog even tussen nacht en ochtend bleef hangen. Ik bleef kijken. De voorbije jaren heb ik afscheid genomen van verschillende verbindingen. Sommige waren familie. Andere waren vriendschappen. Sommigen duurden vijfentwintig jaar. Andere … Meer lezen over De maan was er nog

Vanmorgen ging ik mijn post ophalen op mijn referentieadres. Op de laatste donderdag van de maand is er ook een vrouwenpraatgroep. Eigenlijk had ik er vandaag naartoe kunnen gaan, maar met een hersenschudding voelde dat niet verstandig. Toch merkte ik iets op. De weerstand was er niet alleen door mijn hersenschudding. Die voelde ik de … Meer lezen over Hoe verbinding voor mij werkt