Er was een tijd
dat ik dacht dat ik mezelf moest verbeteren
om goed te leven.
Dat ik harder moest proberen,
meer moest weten,
meer moest zijn.
Tot ik ontdekte
dat mijn enige taak was
om mezelf te herinneren.
Human Design kwam niet als een theorie,
maar als een thuiskomen.
Het toonde me waar ik al lang voelde,
maar nog niet durfde te vertrouwen:
dat ik mag leven volgens mijn eigen ritme.
Niet als opdracht,
maar als een natuurlijke stroom.
Ik leerde luisteren naar mijn lichaam –
naar mijn golven,
mijn rust,
mijn ja’s en neen’s.
Elke beslissing wordt lichter
wanneer ik de tijd neem om te voelen,
wanneer ik niet dwing,
maar observeer.
Mijn design is geen handleiding,
maar een kompas.
Het wijst niet waar ik heen moet,
het herinnert me aan hoe ik wil bewegen:
zacht,
eerlijk,
in verbinding met mezelf.
Het leven hoeft niet hard te werken om zin te krijgen.
Het hoeft alleen op het juiste ritme te bewegen.
Eenvoudig écht 