Vandaag werd het echt.
Mijn hart bonsde,
mijn handen trilden een beetje.
Het lijkt zo eenvoudig –
een bedrag overschijven,
maar eigenlijk was het meer dan dat.
Het was kiezen.
Voor vrijheid.
Voor mezelf.
Voor een pad dat niemand begrijpt behalve ik.
Even later stuurde Cleo me een foto –
bergen,
lucht,
licht na de regen.
Ze schreef dat Luz me
naar nieuwe plekken zal brengen.
Dat geloof ik.
Maar eerst brengt ze me hier:
naar stilte,
naar vertrouwen,
naar dat kleine stukje moed
dat ik bijna vergeten was.
Vandaag begon iets
wat groter is dan plannen.
Vandaag begon leven.
Soms begint vrijheid niet met vertrekken,
maar met durven blijven waar je hart klopt.
Eenvoudig écht 