Keuze

Vandaag liep ik door de stad.

Tussen mensen die
winkelden,
lachten,
plannen maakte voor het avondeten.
Hun mandjes gevuld met overvloed,
hun stemmen licht van vanzelfsprekendheid.

Ik liep ertussen,
stil.
Niet omdat ik jaloers was,
maar omdat het me raakte
hoe gewoon het voor velen is –
warmte, eten, onderdak.
Dingen die voor mij al lang
geen zekerheid meer zijn.

Iemand zei me deze week:
als het maar jouw keuze is.

En ja, dat is het.

Maar een keuze maken betekent niet
dat alles plots eenvoudig wordt.
Vrijheid heeft ook een prijs,
en soms is dat evenveel moed
als geld dat er niet is.

Toch voelde ik,
tussen de drukte,
een zachte rust in mij.
Want zelfs zonder volle mand
of vaste grond,
weet ik dat ik trouw blijf aan wat klopt.

En ja –

vandaag prikten de tranen even.
Maar diep vanbinnen wist ik:
ik zou het, voor nu,
niet anders doen.