Ik hou van eenvoud.
Niet de trendy versie van het woord,
maar de stille, praktische vorm –
de soort eenvoud die rust brengt.
Vandaag zit ik in de bib,
met mijn oude oortjes in.
Geen Bluetooth,
geen oplader,
gewoon een dun draadje
dat zacht meebeweegt
wanneer ik mijn hoofd kantel.
Ik luister naar de zee
via de gratis versie van Naturespace.
Ze ruist, golft en ademt in mijn oren,
alsof ik even niet tussen muren zit,
maar aan water.
Er is iets geruststellends aan weten
dat ik niet veel nodig heb
om vrede te voelen.
Geen nieuwe snufjes,
geen upgrade,
geen perfect geluid.
Alleen dit –
mijn adem,
de zee,
en het zachte besef
dat eenvoud me vrijmaakt.
Ik hoef niet naar de kust om de zee te horen.
Soms zit het gewoon in mijn oren –
zacht ruisend, als herinnering aan eenvoud.
Eenvoudig écht 