Aan de zelfscan,
tussen het piepen van barcodes
en het geritsel van boodschappentassen,
klonk plots een lied van Ed Sheeran.
Zonder nadenken, zong ik mee –
zacht,
vanzelf.
En toen hoorde ik het naast me ook.
Een stem die dezelfde woorden kende,
hetzelfde ritme,
hetzelfde stukje vreugde.
Daar stonden we dan,
twee onbekenden,
zingend tussen het alledaagse.
Geen grote gebeurtenis,
geen verhaal dat de wereld verandert –
maar een moment
dat alles even lichter maakt.
Misschien is dat het,
het echte geluk:
wanneer het gewone plots
een beetje magie ademt.
Eenvoudig écht 