Vandaag herinnerde ik me dat traag ook vooruit is …
Soms gaat het leven niet in sprongen,
maar in zachte bewegingen.
Een stap,
een adem,
een stilte ertussen.
We denken vaak dat we vooruit moeten –
sneller,
meer,
beter.
Maar soms is de enige richting die klopt:
de rustige.
Vandaag bewoog ik traag genoeg.
Genoeg om te voelen.
Genoeg om te zien wat er al is.
Er was licht,
er was lucht,
en ergens op de grond
een klein hartje
dat me eraan herinnerde
dat liefde nooit haast heeft.
Eenvoudig écht 