Er was een tijd
waarin eten iets was dat
ik moest goed doen.
De juiste keuzes,
de juiste tijden,
de juiste hoeveelheden.
Tot ik ontdekte dat mijn lichaam
het eigenlijk allemaal al wist –
als ik maar durfde luisteren.
Eten vanuit gevoel is voor mij geen dieet,
maar een dialoog.
Het is vragen aan mijn lichaam:
wat heb je vandaag nodig?
Soms is dat iets warms,
soms iets fris,
soms gewoon rust.
Het verandert met de dag,
met mijn stemming,
met het seizoen.
Ik eet niet langer om te vullen,
maar om te voeden.
Niet omdat het hoort,
maar omdat het goed voelt.
Er is geen schuld,
geen controle –
alleen aandacht.
Eenvoudige maaltijden.
Eerlijk eten.
Een stille dankbaarheid
voor wat de aarde geeft.
Voeding is niet iets wat ik neem,
het is wat me herinnert aan leven.
Eenvoudig écht 