Jucy

Soms krijgt iets een naam
nog voor je goed beseft wat het betekent.

Mijn nummerplaat eindigt op JCY.
Ik maakte er in mijn hoofd jucy van.
Niet omdat het moest,
maar omdat het bleef hangen.
Omdat het klopte.

Jucy voelt als sap.
Als leven dat stroomt.
Als iets dat niet droog,
niet hard,
niet schraal is.

En misschien is dat wel
exact waar ik nu ben.

Ik heb geen overvloed.
Mijn bankrekening is leeg.
Mijn toekomst is niet uitgestippeld.

Maar er is beweging.
Er is warmte.
Er is iets dat leeft.

Jucy is kiezen voor wat voedt.
Voor wat zacht blijft,
zelfs als het eenvoudig is.
Voor vertrouwen in plaats van zekerheid.

Het is niet het grote plan,
maar het kleine ja.
Niet weten waarheen,
maar wel voelen:
dit is het niet meer.

Ik hoef niets te bewijzen.
Niet dat ik het kan.
Niet dat ik het weet.
Niet dat ik gelijk heb.

Jucy is geen stoer verhaal.
Geen droom die indruk moet maken.
Het is gewoon leven dat weer stroomt
na een lange tijd van vasthouden.

Misschien is dat genoeg.
Misschien is dat alles.