Niet alles hoeft af te zijn
om te beginnen.
Sommige dingen willen gewoon
gestart worden.
Deze ochtend vond ik twee stukken hout.
Niets spectaculairs,
geen grote betekenis op zichzelf.
Maar ik wist het meteen:
dit hoort bij elkaar.
Niet omdat het mooi is,
maar omdat het klopt.
Dit is het begin van een kunstwerk voor Luz.
Geen eindpunt,
geen plan,
geen ontwerp op voorhand.
Een groeiend werk –
samengesteld uit wat ik onderweg vind,
op momenten dat mijn lichaam ja zegt.
Ik noem het geen decoratie.
Het is eerder een anker.
Een stille getuige van
waar ik was toen ik het vond.
Van de traagheid,
de aandacht,
het aanwezig zijn.
Dit kunstwerk zal veranderen.
Er mag iets bijkomen,
iets verdwijnen.
Net zoals ikzelf.
Misschien wordt het ooit een dreamcatcher.
Misschien ook niet.
Het hoeft geen naam,
geen functie
geen uitleg.
Het enige wat vastligt,
is dit moment van beginnen.
Eenvoudig écht 