Gisterenavond reed ik laat nog naar een plek
waar iemand mij over vertelde in de bib.
Peloeze
Net buiten Gent.
Een stukje groen.
Een plek waar campers mogen staan.
Ik wist niet goed wat ik ging aantreffen.
Alleen dat het er misschien rustiger zou zijn.
Toen ik aankwam
stond er een rij campers aan de rand van de weide.
Geen stadsgeluiden.
Geen haast.
Alleen stilte.
Ik sliep met zicht op gras
en werd wakker met fluitende vogels.
Deze ochtend hing er mist over de weide.
Zacht.
Bijna alsof de wereld nog niet helemaal
wakker was.
Ik wou een foto nemen.
En toen vergat ik het.
Misschien is dat ook goed zo.
Sommige ochtenden
moet je niet vastleggen.
Die mag je gewoon voelen.
Ik weet wel één ding.
Vanavond rij ik terug naar Peloeze.
(Deze foto is niet van het moment, maar de stilte lijkt erop)
Eenvoudig écht 