Soms ontmoet je iemand
op een moment dat je zelf
nog zoekende bent.
Niet voor lang.
Niet om te blijven.
Maar precies lang genoeg
om iets te veranderen.
De voorbije dagen bracht Barbara
lichtheid in mijn pad.
We deelden
gesprekken,
stilte,
en een stukje van het leven onderweg.
Ze liet me ook een wereld zien
die voor mij nog nieuw is.
Niet door grote woorden.
Maar gewoon door te zijn.
Door te tonen dat dit leven mogelijk is.
Vanmorgen namen we afscheid.
Ik weet dat het geen afscheid is.
Onze wegen kruisen misschien ooit opnieuw.
Maar toch voelde het even zo.
Omdat sommige mensen,
zelfs wanneer je ze nog maar net kent,
iets in je raken
dat blijft.
Dankjewel Barbara
voor de lichtheid,
de richting
en het stukje pad dat we samen wandelen.
Soms zijn de mooiste ontmoetingen
niet degene die blijven,
maar degene die je precies op
het juiste moment tegenkomt.
En daarna
weer zachtjes verder reizen.
Eenvoudig écht 