Vanmorgen sprong ik na mijn douche
nog even in het zwembad.
Daarna nam ik de bus richting de stad.
Maar ergens onderweg
voelde ik dat het teveel was.
Een volle bus.
Veel stemmen.
Veel geuren.
Haast.
Nog voor ik er was
stapte ik weer af.
Ik liep verder.
In de regen.
En terwijl de druppels vielen
voelde ik mijn adem weer rustiger worden.
Soms is eenvoud gewoon dat:
durven afstappen
en je eigen weg verder wandelen.
Eenvoudig écht 