Elke dag ga ik naar het zwembad.
Niet alleen om te douchen,
of om een paar baantjes te zwemmen.
Maar omdat het,
zonder dat ik het gepland heb,
deel is geworden van mijn dag.
Een plek waar ik even kan landen.
In Luz kan ik niet douchen.
Dus vond ik een andere manier.
Ergens voelt dat zo eenvoudig.
Niet alles hoeft perfect te zijn.
Niet alles hoeft vast te liggen.
Op elke plek zal het anders zijn.
Zal ik opnieuw voelen wat daar mogelijk is.
En dat is oké.
Misschien is dat wat dit leven mij leert.
Dat het niet gaat over controle
of vaste structuren ….
maar om meebewegen met wat er is.
Eenvoudig écht 