Dit weekend laad ik mijn batterij niet op.
Niet omdat het niet kan.
Maar omdat het niet hoeft.
En ergens voelt dat als een kleine bevrijding.
Geen plek zoeken,
niet moeten rijden,
geen rekening houden met waar ik kan opladen.
Gewoon blijven waar ik ben.
Soms zit het niet in meer doen,
maar in iets weglaten.
In voelen:
dat hoeft vandaag niet.
En dan ontstaat er ruimte.
Meer dan je zou denken.
Eenvoudig écht 