Auteur: Eenvoudig écht

Sinds ik letterlijk dichter bij de aarde leef, is er iets in mij tot rust gekomen. Geen meubels die me optillen, geen lagen tussen mij en de grond - enkel eenvoud, adem en stilte. Ik voel hoe mijn lichaam zachter wordt, hoe ik beter hoor wat er vanbinnen leeft. Floorliving is voor mij geen trend, … Meer lezen over Dicht bij de grond, dicht bij mezelf

Er is iets aan de stilte vóór een begin. Alsof het leven even zijn adem inhoudt. Alles wat nog niet is, beweegt al zachtjesonder de oppervlakte -klaar om vorm te krijgen. Binnenkort zal er beweging zijn. Licht dat door de gordijntjes van Luz valt,de geur van koffie die zich mengt met frisse ochtendlucht, en een … Meer lezen over Wat komt

Ze staat daar, open en rustig, alsof ze het al wist. Geen haast, geen druk. gewoon ruimte. Om te ademen, te zijn, te leven. Haar deuren open, alsof ze zegt: kom maar.Je hoeft niets mee te nemen, behalve jezelf. Er waait iets nieuws, iets lichts, iets echts. En diep vanbinnen weet ik -dit is het … Meer lezen over Luz

Vanmorgen, onderweg naar een afspraak, kwam ik een man tegen die sinds kort dakloos is. Hij vroeg of ik wat geld had. Ik had nog één euro op zak -mijn laatste voor de komende dagen -en toch voelde ik zijn vraag diep in mij. We praatten even. Ik vertelde hem dat ik binnenkort ook geen … Meer lezen over Thuis zonder huis

Soms is het niet de angstdie ons tegenhoudt, maar het besef dat we het oude loslaten - de mensen, de gewoontes, de structerenwaarin we ooit zekerheid vonden. Het onbekende is niet perse donker. Het is gewoon leeg -nog niet ingevuld. En precies dat maakt het zo spannend. Ik ben niet bang omdat het fout voelt, … Meer lezen over Tussen het oude en het onbekende

Soms vergeet ik te zien hoe ver ik gekomen ben. Hoeveel kleine stappen hun weg vonden, niet door te plannen of willen, maar gewoon - door trouw te blijven aanwat waar voelt. Eenvoudig écht groeide uit stilte, uit dagen waarop ik niets wist, en toch bleef luisteren. Nu kijk ik rond en zie wat ontstaan … Meer lezen over Waar ik sta

De voorbije tijd merk ik hoe mijn lichaam me terugbrengt naar eenvoud. Niet uit noodzaak, maar uit wijsheid. Koud douchen, slapen op de grond, eten wat raw en puur is, geen koffie, geen haast. Steeds minder wat stoort, steeds meer wat klopt. Er is iets rustgevend aan levenzonder het overbodige. Geen drukte, geen overdaad -alleen … Meer lezen over Leven dicht bij de natuur

De natuur beweegt zonder haast. Ze weet wanneer het tijd is om te bloeien, waneer ze mag rusten, wanneer ze loslaat. Er is geen weerstand, geen haast, geen oordeel. Alleen ruimte. Ik herken mezelf in haar cyclus. Er zijn dagen waarop ik groei, vol licht en ideeën -en dagen waarop ik wil terugtrekken, verstillen, schuilen. … Meer lezen over De seizoenen als spiegel

Er is een plek tussen loslaten en aankomen. Een ruimte die stil is, maar niet leeg. Daar woon ik nu. Soms voelt het vreemd -alsof ik nergens meer helemaal pas. Alsof het oude me niet langer meer draagt, maar het nieuwe nog niet helemaaldurft te landen. Toch is er iets rustgevend aan dat niemandsland. Ik … Meer lezen over Tussen niet meer en nog niet

We leven in een wereld waarin succes vaak wordt gemeten in cijfers. In wat we verdienen, bezitten, bereiken. Maar de rijkdom diemet het diepst raakt, heeft niets te maken metgeld of grootse plannen. Het is de rijkdom van rust in mijn hoofd. Van weten dat ik mag levenop mijn tempo.Van momenten waarop stilte meer zegt … Meer lezen over De waarde van eenvoud