Ruimte maken

Soms merk ik
hoeveel ruimte er is
wanneer ik gewoon even stil
ga zitten.

Niet om iets te doen.
Niet om iets op te lossen.

Gewoon zitten,
kijken
en ademen.

Misschien begint eenvoud
precies daar.

De voorbije maanden
dacht ik vaak
dat ik mijn leven
aan het vereenvoudigen was.

Minder spullen.
Minder plaats.
Minder keuzes.

Maar stilaan besef ik
dat het daar eigenlijk niet om gaat.

Het gaat om ruimte.

Toen ik in Luz ging wonen,
moest elk voorwerp zijn plaats
verdienen.
Er is simpelweg geen plek
voor spullen voor het geval dat.
Alles wat mee mag,
moet een functie hebben
of iets toevoegen aan mijn leven.

Maar waarom zou dat alleen
voor spullen gelden?

Waarom zou mijn telefoon
vol mogen staan met apps
die ik nooit gebruik?

Waarom zou ik sociale media
blijven volgen
waar ik me leeg door voel?

Waarom zou ik blijven vasthouden
aan verwachtingen
die me al lang geen rust meer
brengen?

Steeds vaker
stel ik mezelf dezelfde vraag:

voedt dit mijn leven nog?

Niet: is dit goed of slecht?

Niet: moet dit weg?

Gewoon:

geeft dit me energie
of kost het me energie?

Die vraag voelt verrassend zacht.

Want loslaten hoeft niet altijd
groots of dramatisch te zijn.

Soms is het gewoon besluiten
om een app te verwijderen
die je nooit opent.

Een kast leegmaken.

Een middag zonder scherm
doorbrengen.

Niet reageren op een discussie
waar je eigenlijk geen deel wilt
van uitmaken.

Of stoppen met hopen
dat iemand ooit wordt
wie je nodig hebt.

Niet uit boosheid.

Maar uit liefde
voor je eigen rust.

Ik merk dat eenvoud
besmettelijk is.

Hoe minder ruis er
rondom mij is,
hoe beter ik hoor
wat er eigenlijk al was.

Een wandeling.

Een goed gesprek.

Een boek.

Water.

Wakker worden in Luz
met de deur open.

Het zijn geen grootse momenten.

Maar misschien zijn het net
die kleine momenten
die mijn leven voeden.

Misschien is eenvoud
niet hetzelfde als
minder hebben.

Misschien is eenvoud
durven kiezen
voor wat echt
een plaats verdient.

En misschien is dat wel
de mooiste vorm van
loslaten.

Niet omdat iets slecht is.

Maar omdat er,
zodra je ruimte maakt,
vanzelf meer plaats komt
voor wat je leven voedt.