Auteur: Eenvoudig écht

Minimalistisch leven heeft zo zijn verrassingen. Gisteren kocht ik in de stad een paar kleine dingenvoor mijn leven in Luz. Een schelpenarmbandje.Een bandana. En ... toiletpapier. Maar niet zomaar toiletpapier. Een rol met zoveel kleur dat ik er spontaanvan moest lachen. Nu staat hij hier in Luz, op het randje van mijn raam. Met uitzicht … Meer lezen over Een beetje kleur in Luz

Ik zit in de bib.Aan het raam. Voor mij staat mijn nieuwe thermos.Voorlopig gevuld met gewoon water. Buiten stroomt de stad voorbij. Trams. Mensen die ergens naartoe moeten. En hier binnen is het stil. De laatste dagen zijn vreemd geweest. Mooi. Heftig. Nieuw. Ik slaap in Luz.Soms op plekken waar niemand mag weten dat ik … Meer lezen over De kleine havens onderweg

Deze ochtend werd ik wakker op Peloeze. Mist over de weide. De zon die voorzichtig door de bomen kwam piepen. Het was prachtig. Maar ook bitterkoud. Zo koud dat ik niet kon blijven. Niet buiten. En zelfs niet in Luz. Dus vertrok ik. Soms is een plek zo mooi, maar zegt je lichaam gewoon: nu … Meer lezen over Een tafel, een stopcontact en een kop koffie

Vanmorgen werd ik wakker met het eerste licht dat door de bomen kwam piepen.De wereld buiten was stil en het gras lag wit van de rijp. Ik stapte even uit Luz om te kijken. Peloeze op dit uur is prachtig. De zon komt langzaam boven de bomen uit, vogels beginnen voorzichtig te zingenen alles lijkt … Meer lezen over Een koude ochtend op peloeze

Gisteren stond Luz geparkeerd aan een natuurgebied. Ik haalde een broodje. Nam wat beleg mee. En ging gewoon in het gras zitten. Ik schopte mijn schoenen uit.Trok mijn slippers aan. En voelde het gras onder mijn voeten. Het was zo simpel. En toch besefte ik plots:dit had ik al lang niet meer gedaan. Gewoon buiten … Meer lezen over Terug naar buiten

Gisterenavond reed ik laat nog naar een plekwaar iemand mij over vertelde in de bib. Peloeze Net buiten Gent. Een stukje groen.Een plek waar campers mogen staan. Ik wist niet goed wat ik ging aantreffen.Alleen dat het er misschien rustiger zou zijn. Toen ik aankwam stond er een rij campers aan de rand van de … Meer lezen over Peloeze

Mijn diner vanavond: Een broodje zalmop een Havaiana. Geen bord. Geen tafel. Geen kaarslicht. Wel gras. Wel zon. Wel stilte. Ik denk dat ik nog nooitzo weinig nodig hadom tevreden te zijn. PS: mijn slippers zijn vandaag multifunctioneel. Ze dragen mij. En blijkbaar ook mijn diner.

Ik zat in de bib. Mijn laptop aan de lader. Mijn telefoon ook. Een vrouw kwam naast mij zitten en vroegof ze haar telefoon ook even mocht opladen. Natuurlijk. Ze had het zich gemakkelijk gemaakt in de stoeltjes. Schoenen uit. Op kousen over het tapijt. Ik ook. Ik zei lachend: het voelt als thuis hè. … Meer lezen over Het voelt als thuis

Mijn lunch vandaag: Een banaan.Een wortel.Een komkommer. Niet geschild.Niet gespoeld.Gewoon gegeten. Geen fornuis.Geen koelkast.Geen microgolf.Geen afwas. Gewoon eten. Ik zit op een stenen rand. De zon op mijn gezicht. Mijn sjaal als tafelkleed. Boten die zachtjes deinen voor mij. Het is bijna kinderlijk eenvoudig. En toch. Er is geen wat ga ik vanavond koken.Geen volle … Meer lezen over Vandaag smaakt een wortel

Niemand zei dat het licht zou zijn. Ze zeiden wel dat het moedig was. Dat het een avontuur was. Dat ik er zo lang naar uitgekeken had. Maar niemand zei: het is ook pittig. Niet dramatisch. Niet verkeerd. Gewoon: pittig. Slapen met vorst buiten. 's Avonds zoeken naar een plek. 's Ochtends op tijd vertrekken. … Meer lezen over Pittig