Auteur: Eenvoudig écht

Soms voel ik het heel duidelijk. Geen verlangen naar veel mensen. Geen drukte. Geen volle agenda. Maar één. Eén iemand die begrijpt. Niet omdat ik alles uitleg. Maar omdat het gewoon gevoeld wordt. Iemand bij wie stilte geen leegte is. Bij wie woorden niet altijd nodig zijn. Soms denk ik dat één al genoeg zou … Meer lezen over Eén

Vandaag ging ik een referentieadres aanvragen. Geen grote stap voor de meeste mensen. Voor mij wel. Want zonder adresbestaat een mens in dit systeem bijna niet. Ik werd eerst doorverwezen. Dan nog eens. Tot ik hier terechtkwam. En daar, midden op het plein, stond één woord. HOOP Alsof iemand het daar had neergezetvoor mensen zoals … Meer lezen over Hoop

Vroeger had ik kasten. Lades. Een droogrek. Nu heb ik een dashboard. Daar drogen mijn kleren. Daar liggen mijn mandarijnen. Daar wacht mijn pet tot ik haar weer nodig heb. Luz is soms een huis. Soms een slaapkamer.Soms een keuken. En vandaag gewoon een droogrek op wielen.

de weg naar mijn dag begint hier Mijn dagen zijn eenvoudiger geworden. Ik sta op in Luz.Voel hoe koud de nacht was. Ik kleed me snel aan. Dat is meestal het enige dat snel gaat. Dan naar het zwembad. Soms om te douchen. Soms om te zwemmen. Daarna op zoek naar koffie. En een plek … Meer lezen over Volle dagen

Luz Het appartement waarin ik woonde werd verkocht. Niet op een rustig moment. Maar in een periode waarin mijn leven al kwetsbaar was. Ik werkte niet. Ik was aan het helen. En ik leefde van een uitkering. Op papier was dat geen goed moment om mijn woonplek te verliezen. Maar ergens wist ik ook: dit … Meer lezen over Waar Luz begon

Vanmorgen was mijn Mac nog te koud om te schrijven. De nacht zat er nog in. In Luz was het koud geweest. De stilte van de nachtzat nog in het metaal en in de toetsen. Dus nam ik haar mee. Naar binnen. Naar warmte. Naar stroom. Nu ligt ze hiertegen het raam van de bib. … Meer lezen over Warmte

Vanmorgen sprong ik na mijn douchenog even in het zwembad. Daarna nam ik de bus richting de stad. Maar ergens onderwegvoelde ik dat het teveel was. Een volle bus. Veel stemmen. Veel geuren. Haast. Nog voor ik er wasstapte ik weer af. Ik liep verder. In de regen. En terwijl de druppels vielenvoelde ik mijn … Meer lezen over Halverwege

Het is half zeven 's avonds. De zon zakt langzaam achter de bomen. Ik zit in Luz, op Peloeze. Het veld ligt stil voor me. De lucht wordt zachter van kleur. En ik moet huilen. Niet luid. Niet dramatisch. Gewoon tranendie plots komen. Ik weet eigenlijk niet precies waarom. Misschien omdat de voorbije dagen zo … Meer lezen over Avond op peloeze

een lege plek vandaag Soms ontmoet je iemand op een moment dat je zelf nog zoekende bent. Niet voor lang. Niet om te blijven. Maar precies lang genoegom iets te veranderen. De voorbije dagen bracht Barbara lichtheid in mijn pad. We deeldengesprekken, stilte, en een stukje van het leven onderweg. Ze liet me ook een … Meer lezen over Ontmoetingen onderweg

Gisterenavond zat ik achter in Luz.Op mijn bed. Of eigenlijk:op de plank van mijn bed, zonder matras. Met warme sokken aan mijn voetenen een veld voor mij. Geen terras. Geen tuinset.Geen perfect ingerichte camper. Alleen een open achterdeur en de avond. De vogels floten ergens in de verte. Het gras lag stil onder de grijze … Meer lezen over Less things, more life