Leven in Luz brengt me veel.
Vrijheid,
rust,
eenvoud.
Maar ook …
realiteit.
Want (nog) niet koken kunnen koken in mijn busje
betekent dat ik vaak buitenshuis eet.
En eerlijk?
Dat is niet altijd evident.
Gezond eten vinden dat nog eens betaalbaar is,
vraagt soms wat zoeken.
Soms wat creativiteit.
En soms ook gewoon …
accepteren dat het anders loopt dan ideaal.
Ik zat bij Kaffie is Kaffie.
Een warm soepje.
Even opwarmen, letterlijk en figuurlijk.
Een plek waar het niet alleen om eten gaat,
maar ook om mens-zijn.
En dat besef ik dan weer:
ook dat is zorg dragen voor mezelf.
Niet perfect.
Niet zoals het hoort.
Maar wel echt.
En misschien is dat voorlopig genoeg.
Eenvoudig écht 