Ik ga naar een camping.
Voor één nacht,
Niet omdat het moet.
Niet omdat ik geen andere plek heb.
Maar omdat het goed voelt.
Een warme douche.
Een plek waar ik gewoon mag staan.
Zekerheid.
Stilte.
Privacy.
Voor mij is dat geen luxe.
Dat is zelfzorg.
Er was een tijd waarin ik dacht
dat ik het allemaal eenvoudiger moest doen.
Minder nodig hebben.
Meer verdragen.
Alsof dat sterker was.
Maar mijn lichaam
denkt daar anders over.
Dat heeft ruimte nodig.
Rust.
Zachtheid.
En soms betekent dat gewoon:
een camping voor een nacht.
Niet als terug naar comfort,
maar als dichter bij mezelf.
Soms is zelfzorg gewoon
jezelf ergens neerzetten
waar je niet hoeft te twijfelen.
Waar je niet moet afstemmen.
Waar je gewoon mag zijn.
Ik leer dat zelfzorg
niet alleen zit in minder.
Soms zit het net in
mezelf iets geven
zonder daar iets van te vinden.
En dat mag ook licht zijn.
Zoals een warme douche.
En even helemaal niets moeten.
Eenvoudig écht 