Ik ben mijn slippers kwijt.
Dat klinkt misschien niet zo bijzonder,
maar ik woon momenteel in Luz.
Een klein busje waar je letterlijk vanuit je bed
bijna alles kan aanraken.
En toch …
zijn mijn slippers verdwenen.
Niet:
ergens in huis.
Neen.
Verdwenen
in ongeveer drie vierkante meter leefruimte.
Het ergste?
Ik had ze deze ochtend nog in mijn handen.
Vijf minuten later:
weg.
Ik heb ondertussen:
dekens opgetild,
onder het bed gekeken,
tassen uitgehaald,
vloeken onderdrukt
en minstens zes keer op dezelfde plek gezocht.
Niets.
Ik begin stilaan te geloven
dat kleine busjes een verborgen dimensie hebben
waar af en toe spullen naar verdwijnen.
Of dat Luz gewoon beslist heeft
dat ik vandaag blootsvoets door de dag ga.
Tot …
mijn oog plots op het deurvakje viel.
Blijkbaar hadden mijn slippers
zich volledig zwart-op-zwart gecamoufleerd.
Bloemenkant netjes naar beneden.
Alsof ze collectief beslist hadden:
wij doen vandaag even niet mee.
Eenvoudig écht 