De voorbije dagen had ik veel mooie
gesprekken.
Gesprekken die me deden nadenken.
Over het leven.
Over keuzes.
Over wat ik achterlaat
en wat ik meeneem.
Maar deze ochtend zat ik samen
met Pauline.
We dronken warme melk
met cacao en ashwaganda.
We hadden het over yoga,
ayurveda,
onze kindertijd
en de meest uiteenlopende dingen.
Niet oppervlakkig.
Maar ook niet zwaar.
En ik merkte hoe ontzettend veel deugd
me dat deed.
Soms denken we dat diepgang
alleen bestaat in moeilijke gesprekken.
Maar gisteren herinnerde me eraan
dat er ook nog zoiets bestaat als
luchtigheid.
Niet als vlucht.
Niet als afleiding.
Maar als voeding.
Vandaag maakte ik met een aantal
kringwinkelvondsten een gezellig hoekje
in Luz.
Een boek.
Een notitieboekje.
Regen op het raam.
Een zacht dekentje.
Misschien is dat ook wat luchtigheid
voor mij is.
Niet minder voelen.
Maar aan plek hebben
waar alles even mag landen.
Eenvoudig écht 