Vandaag was het te warm voor
grote plannen.
Zelfs Luz gaf het op.
Ze staat een paar meter verderop
te bakken in de zon
terwijl ik mezelf onder een boom
heb geparkeerd.
De afgelopen dagen
heb ik veel nagedacht over
rust.
Overprikkeling.
Herstellen.
En vandaag besef ik dat rust soms
verrassend eenvoudig is.
Geen oplossing.
Geen inzicht.
Geen doorbraak.
Gewoon schaduw.
Onderweg denk ik vaak
dat ik iets moet doen
om me beter te voelen.
Terwijl het soms genoeg is
om een betere plek te zoeken.
Een boom.
Een bankje.
Een paar vierkante meter
waar de zon niet komt.
Misschien werkt dat niet alleen
voor hitte.
Misschien geldt dat ook
voor mensen.
Voor drukte.
Voor gedachten.
Voor dagen waarop
alles teveel lijkt.
Vandaag zocht ik
geen antwoorden.
Alleen schaduw.
En dat bleek precies
genoeg.
Eenvoudig écht 