De afgelopen dagen
waren gevuld met mensen.
Met gesprekken.
Met koffie.
Met onverwachte ontmoetingen.
Met lachen.
Met verhalen.
Allemaal dingen waar ik oprecht
van genoten heb.
En toch voel ik vandaag vooral
hoe moe ik ben.
Niet omdat er iets mis was.
Maar omdat zelfs mooie dagen
energie vragen.
Ik merk dat ik soms denk
dat opladen iets actiefs moet zijn.
Een plan.
Een activiteit.
Een oplossing.
Terwijl het voor mij vaak
veel eenvoudiger is.
Een veld.
Een wandeling.
Een avond zonder verwachtingen.
Misschien laad ik mijn batterij
niet op.
Misschien stop ik gewoon even met
ze leeg te maken.
Eenvoudig écht 