Vanlife is vrijheid.
Althans, dat is wat je vaak ziet.
De mooie plekjes, de open achterdeuren, de koffie bij zonsopgang.
De wereld die wakker wordt terwijl jij ergens midden in de natuur je ogen opent.
Maar vandaag wil ik even iets anders vertellen.
Fuck Vanlife vandaag.
Want mijn nacht was koud.
Mijn ochtend ook.
Ik heb slecht geslapen, ben ongesteld en mijn lichaam vraagt om warmte, rust en een douche.
En die douche?
Die is er niet.
Geen warme badkamer waar ik even onder het water kan staan.
Geen verse kleren die klaarliggen.
Geen vanzelfsprekend comfort.
Alleen ik, Luz en een ochtend waarop vrijheid vooral heel koud aanvoelt.
En weet je, ik kies nog altijd voor dit leven.
Voor de ruimte, het onderweg zijn, het gevoel dat mijn leven van mij is.
Maar dat betekent niet dat ik elke dag dankbaar, avontuurlijk of gelukkig moet zijn omdat ik in een bus woon.
Soms is het gewoon lastig.
Soms wil ik niet avontuurlijk zijn.
Soms wil ik gewoon warm zijn.
Schoon zijn.
Goed slapen.
Even niet moeten nadenken waar ik kan douchen of hoe ik de dag praktisch geregeld krijg.
Misschien hoort ook dát bij Vanlife.
Niet alleen de vrijheid waarover we zo graag vertellen, maar ook de ongemakken waar niet altijd een mooi plaatje bij past.
Vandaag hoef ik er geen les uit te trekken. Ik hoef niet te doen alsof alles een avontuur is.
Vandaag mag ik gewoon zeggen dat het koud was, dat het lastig is en dat ik er even genoeg van heb.
Morgen voelt het misschien weer anders.
Maar vandaag?
Fuck Vanlife.
Ook dit is Vanlife.
