Liefde is ontdekken dat je leven al mooi kan zijn.
Maar nog een beetje mooier wordt wanneer iemand erin komt wandelen.
Niet omdat je iemand nodig hebt om je leven compleet te maken.
Niet omdat je alleen niet verder kunt.
Maar omdat samen zoveel fijner kan zijn.
Liefde is iemand ontmoeten bij wie je kunt lachen om de kleinste dingen.
Bij wie stilte niet ongemakkelijk is.
Bij wie je plannen mag maken en soms even gewoon niets hoeft.
Liefde is thuiskomen zonder dat je jezelf ergens hoeft achter te laten.
Het is samen wakker worden.
Samen thee drinken.
Samen op pad gaan.
Samen verdwalen en onderweg ontdekken dat niet alles volgens plan hoeft te gaan.
Liefde is iemand die je dromen niet overneemt, maar ernaast komt staan.
Die ruimte laat voor jouw plannen, zijn eigen weg blijft volgen en toch steeds opnieuw kiest om een stukje samen te wandelen.
Liefde is ook vooruitkijken.
Naar Alba.
Naar hout, plannen en kleine hoekjes die stilaan een thuis worden.
Naar nieuwe wegen, onbekende plekken en misschien ooit een plek onder de Spaanse zon.
Niet precies weten hoe het allemaal zal lopen.
Niet weten waar we over een jaar zullen staan.
Maar wel voelen dat het heerlijk zou zijn om dat samen te ontdekken.
Liefde is dromen van een leven waarin vrijheid en verbondenheid naast elkaar mogen bestaan.
Waar er plaats is voor zijn dromen, voor mijn dromen en alles wat onderweg onze dromen wordt.
En misschien is dat wel het mooiste …
Dat mijn leven nog altijd van mij is.
Mijn dromen nog altijd van mij zijn.
Mijn vrijheid nog altijd belangrijk is.
Maar dat er iemand naast me loopt met wie ik het allemaal zoveel liever deel.
Iemand die mijn dagen mooier maakt.
Mijn wereld een beetje groter.
En mijn hart soms zo vol dat ik midden in de nacht wakker word en alleen maar kan glimlachen.
Liefde is niet dat mijn leven zonder jou niet mooi zou zijn.
Liefde is dat het met jou nog zoveel mooier is.
