Vrijheid klinkt vaak zo mooi.
Wakker worden op een plek die je zelf gekozen hebt.
Geen vaste plannen.
Geen verplichtingen.
En de mogelijkheid om te gaan en te staan waar je wilt.
Maar vrijheid heeft ook een andere kant.
Het is om zes uur wakker worden in een koude bus, terwijl het buiten aanvoelt alsof het vriest.
Het is nog donker, je voelt de kou tot in je botten en de meeste deuren zijn nog gesloten.
Het is wachten tot een zwembad opengaat om te kunnen douchen.
Of zoeken naar een plek waar je even warm kunt zitten, terwijl de dag voor derest van de wereld nog moet beginnen.
Zeker in het weekend, wanneer alles wat later op gang komt.
Vanmorgen maakte ik eerst een kleine wandeling.
De bakkerij was gelukkig al open, dus haalde ik een warme koffie.
Maar ook dan zoek ik mijn eigen rust.
Fel kunstlicht in de vroege ochtend is niet echt mijn ding.
Dus kroop ik terug in Luz.
Liet het donker nog even zijn werk doen en dronk mijn koffie in alle stilte.
Geen muziek.
Geen fel licht.
Geen haast.
Gewoon ik, mijn warme koffie en mijn kleine huis op wielen.
Het zijn van die momenten waarop ik heel bewust de twee kanten van dit leven voel.
Want ja, het camperleven geeft me vrijheid.
Het heeft me geleerd om met minder te leven.
Om eenvoud te waarderen.
En om mijn eigen weg te zoeken.
Maar het is niet altijd comfortabel.
Niet altijd praktisch.
En soms behoorlijk koud.
Er zijn ochtenden waarop ik verlang naar een warme douche.
Een goed geïsoleerde ruimte.
En een plek waar ik rustig wakker kan worden zonder eerst te moeten bedenken waar ik terechtkan.
Misschien kijk ik daarom ook zo uit naar Alba.
Naar een nieuwe plek met wat meer comfort, zonder dat ik dat gevoel van vrijheid moet achterlaten.
Maar …
Luz heeft me ook geleerd dat vrijheid niet altijd gemakkelijk is.
Soms is vrijheid ook een koude ochtendwandeling.
Een warme koffie van de bakker.
En daarna nog even in het donker blijven zitten, omdat dat precies is wat je nodig hebt.
Misschien hoort dat er ook gewoon bij.
Niet alleen de mooie plaatjes, maar ook de minder romantische momenten.
Want eenvoudig leven betekent niet dat alles vanzelf gaat.
Het betekent vooral dat je leert voelen wat voor jou belangrijk is.
En soms is dat niet meer dan een warme koffie in een koude bus.
Ook dat is vrijheid.
Ik heb onlangs ook een zelfbouw camperbusje gekocht. Het is gedoopt gewoon “My House”
Stilaan ook eens afscheid nemen van het materialisme.
Mijn camperbusje, mijn woonwagen tussen mijn beestjes, ‘savonds een vuurtje buiten en ik alleen, kan er echt van genieten.
LikeLike