Auteur: Eenvoudig écht

Gisteren was zo'n dagwaarop moed moe wasen alles een beetje zwaarder droegdan nodig leek. Vandaag werd ik wakker zonder wekker, met zonlicht dat mijn gezicht vond alsof het wist waar ik was. Geen haast, geen moeten, alleen mijn lichaam datlangzaam terugkeert naar zichzelf. Niet omdat alles opgelost is, maar omdat er ruimte is gekomentussen wat … Meer lezen over Wanneer het licht zacht terugkomt

La Palma vandaag - precies op het moment dat mijn moed even moe was Soms word ik wakkermet een hoofd dat te vol isen een hart dat nog even moet zoekenwaar het wil landen. Niet elke dag is helder, krachtig of moedig. Sommige dagen vragenom zachtere woorden, tragere stappenen minder uitleg aan de wereld. Vandaag … Meer lezen over Wanneer moed moe is

Vandaag zat ik in een koffiebarmet mijn laptop open voor mij. Niet om te werken zoals vroeger. Niet om mails te beantwoorden ofplannen te maken. Maar om te schrijven. Aan een boek. Soms voelt het nog vreemd om dat zo te zeggen. alsof het woord groter klinkt danwat ik eigenlijk doe. Ik zit gewoon ergens … Meer lezen over Een verhaal dat zich langzaam toont

hij kwam gewoon even kijken Vanmiddag zat ik te eten aaneen plekje langs het water. Toen kreeg ik bezoek. Een eend die rustig tot aan mijn voeten kwam wandelen. Hij keek even rond enbegon daarna kruimeltjes op te pikkendie er nog lagen van iemand vóór mij. Ooit had ik enorme angst voor vogels.Voor kippen. Voor … Meer lezen over Onverwacht gezelschap

ze had ontbijt voor me klaargezet Vanmorgen werd ik wakker in Luz. En ik had heerlijk geslapen. Dat lijkt misschien een vreemde zin om mee te beginnen,maar na de voorbije nacht voelde dat als een klein wonder. Twee nachten geleden sliep ik bij een oude kennis. Ik zat 's avonds nog wat te schrijven in … Meer lezen over Ademen

Vanmorgen zat ik aan de tafel bij mijn ouders. Niet omdat zij thuis waren. Ze waren er niet.Maar hun oprit was even een rustige plekom Luz klaar te maken voor de foto's. Ik had vandaag iets te doen dat tegelijk klein en groot voelde. Foto's maken van Luz. Voor mijn referentieadres. Een paar weken geleden … Meer lezen over Zoals het is

Sinds ik met Luz leef, merk ik hoe dicht mijn leven weer bij de natuur ligt. Niet alleen omdat ik vaker buiten ben. Maar omdat mijn dagen opnieuw meebewegen met het weer, met het licht, met wind en met regen. Vannacht en gisteren heeft het bijna onafgebroken geregend. Dat merk je meteen in een klein … Meer lezen over Het ritme van het weer

vannacht speelde de wind zijn eigen muziek De wind kwam vannachtover de weide. Niet zacht. Niet voorzichtig. Ze raasde. Ik lag in Luz en luisterde. Soms wiegde ze een beetje mee, maar af en toe voelde het eerderalsof ze even werd opgetilden weer neerkwam. Alsof de wind wilde testenof we wel stevig genoeg stonden. Ik … Meer lezen over Muziek van de wind

Ik zit in de bibmijn Mac en telefoon op te laden. Buiten valt de avond langzaam over de stad.Binnen staan de rekken vol verhalen. Wanneer ik door het raam kijk zie ik alles tegelijk. De boeken. De straat. En ergens daartussen mijn eigen scherm. Het voelt een beetje alsof iktussen werelden zit. Het oude leven … Meer lezen over Tussen werelden

Soms kijk ik niet naar voren, maar naar wat zich achter mij bevindt. Niet om terug te gaan, maar om te zien waar ik vandaan kom. Vandaag ving de spiegel van Luzeen stuk hemel. Wolken. Blauw. Bomen die zacht meebewegen. De wereld lijkt klein in zo'n spiegel, maar tegelijk zit er alles in. Wat geweest … Meer lezen over De wereld in de spiegel