maar er gewoon tussendoor
Na regen komt zonneschijn zeggen ze.
Maar hier aan zee gebeurt het blijkbaar
gewoon tegelijk.
Daarnet lag ik nog in Luz
terwijl de hagel zo hard op het dak kletterde
dat zelfs mijn muziek het had opgegeven.
De wind wiegde mijn kleine huis op wielen
heen en weer.
Dat was heerlijk…
tot het daarbinnen
ongeveer dezelfde temperatuur kreeg als buiten.
Dus ben ik even naar de keuken gevlucht.
Met koude handen,
warme sokken,
en een hoofd dat stiller was dan deze ochtend.
En nu piept de zon
plots tussen de regen door.
Alsof de lucht zelf even niet kan kiezen.
Misschien hoeft dat ook niet.
Misschien mag een dag tegelijk:
stormachtig,
koud,
zacht,
verwarrend
en mooi zijn.
Net zoals mensen.
Eenvoudig écht 