Ik ben vertrokken uit Boszee.
Ik parkeerde me ergens om te voelen
waar ik nu eigenlijk heen wil.
De voorbije weken voelde ik me gedragen door
de bomen,
de mensen,
de zee,
de gesprekken,
de stilte
en alles wat daartussen gebeurde.
Nu is het gewoon terug ik en Luz
onderweg.
Dat voelt tegelijk
vrij,
spannend,
leeg
en zacht.
Onderweg verzamelde ik intussen ook
praktische overlevingsskills.
Startkabels.
Een toestel om mijn batterij op te laden.
Iets om mijn banden op te pompen én te meten.
Blijkbaar kan ik er zelfs mee werken.
Best handig
als je eens met een lege batterij
en een platte band hebt gestaan.
Het blijft spannend
om alleen onderweg te zijn.
Maar ergens voel ik ook
dat ik stilaan begin te vertrouwen
dat ik meer kan dan ik denk.
Eenvoudig écht 