Soms zijn het de kleinste dingen
die onderweg het meest betekenis krijgen.
Een plekje in de schaduw.
Een boek aan het water.
Een stoel die iemand je gaf.
Ik ziet hier vandaag
tussen de vogeltjes en de eendjes,
met het water voor mij
en een kabbelend beekje achter mij.
En ergens onderweg
begin ik te beseffen
dat kleine stukjes zorg
vaak langer blijven hangen
dan grote woorden.
Niet alles hoeft groot of ingewikkeld te zijn
om betekenisvol te worden.
Soms zijn wat schaduw,
vogelgeluiden,
stromend water
en een stoel
al genoeg om even te voelen:
ik ben eigenlijk best oké hier.
Eenvoudig écht 