Ochtendbliss

Koffie in Luz.
Blote voeten in het gras.
De ochtendzon op mijn gezicht.

Geen haast.
Geen groot plan.
Alleen rustig wakker worden
met het geluid van de vogels
en de stilte rondom mij.

De voorbije tijd begin ik steeds meer te voelen
hoe hard mijn systeem eigenlijk nood heeft
aan dit soort plekken.

Plekken waar niets moet.
Waar mijn hoofd stilaan zachter wordt.
Waar ik gewoon even mag zijn.

Misschien is dat,
voor nu,
exact wat ik nodig heb.