Onderweg begin ik iets op te merken.
Hoeveel mensen eigenlijk
op zoek lijken naar
wat meer rust.
Wat meer ruimte.
Wat meer zichzelf mogen zijn.
Deze ochtend zag ik iemand
aan het water zitten lezen
terwijl ik zelf wat verder
met mijn boek zat.
Geen gesprek.
Gewoon een kleine observatie.
En toch dacht ik:
Misschien zijn er veel mensen
onderweg
aan het proberen voelen
hoe ze kunnen leven
op een manier die beter klopt voor hen.
Minder overleven.
Meer ademen.
Misschien verklaart dat ook
waarom zoveel mensen
verlangen naar
natuur,
eenvoud,
stilte
of even weg zijn van alles.
Niet omdat er iets mis is met hen.
Maar misschien gewoon
omdat hun systeem moe is geworden
van altijd moeten.
Ik denk dat ik dat onderweg
ook stilaan aan het afleren ben.
Eenvoudig écht 