Soms voelt deze reis een beetje als
leren vliegen.
Niet omdat ik exact weet waar ik uitkom.
Maar omdat ik stilaan vertrouw op het gevoel
dat me vooruit beweegt.
De voorbije jaren probeerde ik vooral
te blijven functioneren.
Blijven aanpassen.
Blijven doorgaan.
En onderweg
begin ik precies iets anders te ontdekken.
Dat een eigen pad volgen
niet altijd logisch hoeft te voelen
om toch juist te zijn.
Misschien weten vogels onderweg
ook niet exact waar elke tussenstop ligt.
En toch vertrekken ze.
Niet in perfecte lijn.
Niet allemaal exact op hetzelfde tempo.
Maar wel bewegend in een richting die klopt.
Ik denk dat ik dat stilaan
ook wat aan het leren ben.
Eenvoudig écht 