Vandaag was veel

Soms ziet onderweg zijn er ook gewoon
zo uit.

Te weinig slaap.
Meer dan 30 graden in Luz.
Een overbelast zenuwstelsel.
Migraine.
Overgeven.
Twijfelen aan een bericht
dat ik moet sturen.
Mensen die plots afstandelijk voelen.
En vooral: extreme vermoeidheid.

Vandaag was niet poëtisch.
Niet inspirerend.
Niet romantisch.

Gewoon veel.

En toch denk ik
dat ook dit deel is van
dichter bij mezelf komen.

Niet alleen de mooie zonsondergangen,
de vrijheid
en de rust.

Maar ook
leren voelen
wanneer mijn lichaam zegt:
tot hier.

Vroeger zou ik wellicht
gewoon doorgegaan zijn.

Nu probeer ik stilaan te luisteren.