Ik bewerk mijn foto’s eigenlijk
bijna nooit.
Geen filters.
Geen kleuren die net iets warmer
moeten.
Geen lucht die blauwer mag.
Geen mensen die ik wegwerk.
Eigenlijk bewerk ik maar één ding.
De horizon.
Als die scheef staat,
zet ik hem recht.
En dan is het goed.
Misschien is dat ook
hoe ik steeds meer
naar mijn leven kijk.
Ik hoef niet alles te veranderen.
Niet mezelf.
Niet mijn reis.
Niet de mensen die ik ontmoet.
Soms is het genoeg om
even stil te staan.
En te kijken.
Sta ik nog in lijn met
wat voor mij belangrijk is?
Voelt dit nog juist?
Ben ik mijn eigen horizon
misschien een beetje kwijtgeraakt?
Want een scheve horizon
betekent niet dat de foto mislukt is.
Alleen dat mijn perspectief even
niet helemaal klopt.
En soms is één kleine beweging
genoeg.
Geen nieuw leven.
Geen grote beslissing.
Geen dramatische ommezwaai.
Gewoon …
de horizon weer even
rechtzetten.
Misschien is dat ook wat ik
de afgelopen weken aan het doen ben.
Niet op zoek naar een perfect leven.
Maar beetje bij beetje
mijn eigen horizon weer
rechtzetten.
En eerlijk?
Dat is de enige bewerking
die ik nodig heb.
Eenvoudig écht 