Vers van het hart

Soms is het niet de angstdie ons tegenhoudt, maar het besef dat we het oude loslaten - de mensen, de gewoontes, de structerenwaarin we ooit zekerheid vonden. Het onbekende is niet perse donker. Het is gewoon leeg -nog niet ingevuld. En precies dat maakt het zo spannend. Ik ben niet bang omdat het fout voelt, … Meer lezen over Tussen het oude en het onbekende

Soms vergeet ik te zien hoe ver ik gekomen ben. Hoeveel kleine stappen hun weg vonden, niet door te plannen of willen, maar gewoon - door trouw te blijven aanwat waar voelt. Eenvoudig écht groeide uit stilte, uit dagen waarop ik niets wist, en toch bleef luisteren. Nu kijk ik rond en zie wat ontstaan … Meer lezen over Waar ik sta

De voorbije tijd merk ik hoe mijn lichaam me terugbrengt naar eenvoud. Niet uit noodzaak, maar uit wijsheid. Koud douchen, slapen op de grond, eten wat raw en puur is, geen koffie, geen haast. Steeds minder wat stoort, steeds meer wat klopt. Er is iets rustgevend aan levenzonder het overbodige. Geen drukte, geen overdaad -alleen … Meer lezen over Leven dicht bij de natuur

De natuur beweegt zonder haast. Ze weet wanneer het tijd is om te bloeien, waneer ze mag rusten, wanneer ze loslaat. Er is geen weerstand, geen haast, geen oordeel. Alleen ruimte. Ik herken mezelf in haar cyclus. Er zijn dagen waarop ik groei, vol licht en ideeën -en dagen waarop ik wil terugtrekken, verstillen, schuilen. … Meer lezen over De seizoenen als spiegel

Er is een plek tussen loslaten en aankomen. Een ruimte die stil is, maar niet leeg. Daar woon ik nu. Soms voelt het vreemd -alsof ik nergens meer helemaal pas. Alsof het oude me niet langer meer draagt, maar het nieuwe nog niet helemaaldurft te landen. Toch is er iets rustgevend aan dat niemandsland. Ik … Meer lezen over Tussen niet meer en nog niet

We leven in een wereld waarin succes vaak wordt gemeten in cijfers. In wat we verdienen, bezitten, bereiken. Maar de rijkdom diemet het diepst raakt, heeft niets te maken metgeld of grootse plannen. Het is de rijkdom van rust in mijn hoofd. Van weten dat ik mag levenop mijn tempo.Van momenten waarop stilte meer zegt … Meer lezen over De waarde van eenvoud

Controle lijkt veilig. Een manier om houvast te vindenin wat we niet begrijpen, om de toekomst alvast te verzachten met plannen, of om de pijn van het verledente voorkomen. Maar hoe harder we proberen vast te houden, hoe minder ruimte er overblijft om te ademen. Het leven beweegt niet volgens onze lijnen. Het golft, buigt, … Meer lezen over Loslaten van controle

Er zijn momenten waarop het leven me niet vraagt om plannen te maken, maar om te voelen waar het licht nog brandt. De laatste tijd is dat gevoel sterker dan ooit. Alsof iets me leidt -niet met woorden,maar met fluisteringen. Een richting die niet naar een plek wijst, maar naar rust, eenvoud, en ruimte. Misschien … Meer lezen over De weg die zich ontvouwt

Soms gebeurt het gewoon -zonder dat ik ernaar zoek. Een gesprek dat rust brengt. Een aanraking die vertrouwen wekt. Een dag die me stil laat glimlachen, omdat alles even klopt. Vandaag voelde ik zachtheid. Niet de zachte woorden van anderen, maar die van het leven zelf, dat zei: je bent goed bezig. Het herinnert me … Meer lezen over De stroming van de dag

Er was een tijd dat ik dacht dat ik mezelf moest verbeterenom goed te leven. Dat ik harder moest proberen, meer moest weten, meer moest zijn. Tot ik ontdekte dat mijn enige taak wasom mezelf te herinneren. Human Design kwam niet als een theorie, maar als een thuiskomen. Het toonde me waar ik al lang … Meer lezen over Mijn design als kompas