Auteur: Eenvoudig écht

Vandaag zag ik twee bomen. Dezelfde soort, dezelfde grond, dezelfde lucht. En toch ... de ene al in bloei, de andere nog stil. Vroeger zou ik denken dat één van de twee achterloopt. Nu zie ik het anders. Dat alles zijn eigen moment heeft. Dat groeienniet tegelijk hoeft te gebeuren. Dat bloeienniet sneller gaat door … Meer lezen over Niet tegelijk

Vandaag draag ik mezelf. Niet in gedachten. Niet in plannen. Maar stap voor stap. MIjn voeten raken de grondzonder te twijfelen. Alsof ze weten waarheen, ook als ik dat niet altijd doe. Vijf en een half kilometerheen. Niet omdat het dichtbij is, maar omdat het nodig is. Om te douchen. Om even zorg te voelen. … Meer lezen over Ode aan mijn voeten

Soms is het niet het buiten zijndat vermoeiend is. Maar het nergens echt kunnen zijn. Niet helemaal zichtbaar.Maar ook niet helemaal onzichtbaar. Overdag verplaats ik Luz.Niet omdat ik dat wil,maar omdat het moet. Er zijn regels.Plekken waar je niet mag blijven.Grenzen die niet altijd zichtbaar zijn,maar wel voelbaar. Dus beweeg ik. Van plek naar plek.Van … Meer lezen over Tussen zichtbaar en onzichtbaar

niet alles kunnen. en toch doorgaan. Er zijn van die momentenwaarop eenvoudniet licht voelt. Maar scherp. Vandaag is zo'n dag. Ik moet Luz taken. Niet morgen. Niet volgende week. Nu. En toch ...lukt het niet zomaar. Niet omdat ik niets heb, maar omdat het systeem vraagt om meer te hebbendan wat ik nodig heb. Een … Meer lezen over Tussen tanken en eten

Ik zat daar gewoon. Niet echt met een plan, niet echt ergens naartoe. Een beetje tussenin. Tussen mensen en alleen zijn, tussen buiten en binnen, tussen wat ik voelen wat ik niet altijd kan uitleggen. En toen was hij daar. Een kleine zwarte vogelmet een wit gezichtje, die zomaar dichtbij me kwam staan. Niet even.Maar … Meer lezen over Hij die bleef

Vanmorgen zag ik het licht anders vallen. Niet groots. Niet opvallend. Maar zachter. Alsof het iets in zich droeg wat er gisteren nog niet was. Vandaag is de eerste dag van de lente. En ergens voel ik dat ook in mij. Niet als een explosie van energie, maar als een stille verschuiving. Een klein openen. … Meer lezen over Lente in mij

Vandaag, zesenveertig jaar geleden om 07u10,werd ik geboren. De laatste dag van de winter. Misschien is dat geen toeval. Ik voel het elk jaar opnieuw -alsof er iets in mij beweegtmet de seizoenen. Alsof mijn lichaam weet dat dit geen einde is, maar een overgang. Voor mij begint een nieuw jaar niet in januari. Niet … Meer lezen over Vandaag begint mijn jaar

Ik zit in het grasmet mijn rug tegen een boom, en een boek dat nog maar net begonnen ismaar al voelt alsof het over mij gaat. Sinds ik in Luz woon, is er iets veranderd. Alsof ik het leven niet meer gewoon leef, maar het echt opneem. Dieper. Bewuster. Alsof elke dag een extra dag … Meer lezen over Alles intenser

Vanmorgen werd ik wakker in Luz en zag voor het eerst ijs op de ramen. Een dun laagje, bijna zacht. Alsof de nacht even was blijven hangen. Het was koud binnen. Dat voelde ik wel. Maar gek genoeg had ik het niet koud. Alsof mijn lichaam zich had aangepast.Alsof de rust, de stilte, de eenvoudmeer … Meer lezen over Warm vanbinnen

Vandaag is de lucht helderblauw. Zo simpel is het. En toch doet het iets. Alsof alles net iets verder open kan,alsof mijn adem ruimte krijgtzonder dat ik daar moeite voor moet doen. Er zijn geen grote inzichten vandaag, geen zware gedachten dieopgelost moeten worden. Alleen licht. En een lichaam dat dat licht voelt. Misschien zit … Meer lezen over Kleine gelukjes in een heldere lucht