Auteur: Eenvoudig écht

De lucht aan zee vandaag ziet eruit als de staat van mijn hoofd na tig biertjes gisterenavond. Zwaar. Mistig. Licht dramatisch. Maar hier en daar probeert het toch alweer wat op te klaren. Net zoals ik na koffie nummer drie.

Ik ben mijn slippers kwijt. Dat klinkt misschien niet zo bijzonder, maar ik woon momenteel in Luz. Een klein busje waar je letterlijk vanuit je bed bijna alles kan aanraken. En toch … zijn mijn slippers verdwenen. Niet: ergens in huis. Neen. Verdwenen in ongeveer drie vierkante meter leefruimte. Het ergste? Ik had ze deze … Meer lezen over Het mysterie van de verdwenen slippers

Daarnet nam ik mezelf uiteten. Niet omdat er iets te vieren viel. Niet omdat ik gezelschap had. Niet omdat ik iets gepland had. Ik had gewoon nood aan warmte. Na een dag van regen, hagel, koude wind en een ijskoud Luz’je voelde mijn lichaam heel duidelijk: genoeg kou. Genoeg dekens. Genoeg bibberen. Dus ik ben … Meer lezen over Warm binnen

soms komt de zon niet na de regen, maar er gewoon tussendoor Na regen komt zonneschijn zeggen ze. Maar hier aan zee gebeurt het blijkbaar gewoon tegelijk. Daarnet lag ik nog in Luz terwijl de hagel zo hard op het dak kletterde dat zelfs mijn muziek het had opgegeven. De wind wiegde mijn kleine huis … Meer lezen over Na regen komt zonneschijn

Ik merk dat ik nog altijd soms wil verdwijnen. Na een fijn gesprek. Na sociaal zijn. Na iets persoonlijks delen.Zelfs na een blogpost soms. Dan krijg ik plots het gevoel dat ik: te aanwezig was, te open, te zichtbaar. En dan wil ik terug in mezelf kruipen. Even stil worden. Niet antwoorden. Verdwijnen. Vroeger dacht … Meer lezen over Even verdwijnen

Vandaag nog één rustig dagje in Boszee. Vanaf morgen komt het lange weekend eraan en plots zijn we hier met vijftig mensen. Ik heb even getwijfeld om weg te gaan. De oude ik zou dat wellicht gedaan hebben. Omdat drukte mij snel overweldigt. Omdat mijn zenuwstelsel graag weet waar het naartoe kan als het even … Meer lezen over Tussen contact en rust

Mijn enige doel vandaag was eigenlijk plakband vinden. Maar toen ging ik even naar zee. En daar maakte mijn doel niet echt nog een kans. De lucht was te groot. De wind te aanwezig. De zee te wild. En ergens tussen de duinen vergat ik compleet waarvoor ik eigenlijk vertrokken was. Misschien is dat ook … Meer lezen over Plakband vs Zee

Ik dacht vroeger dat geluk misschien zat in meer. Meer ruimte. Meer zekerheid. Meer comfort. Meer spullen. Dat gevoel heb ik niet meer. En toch zit ik hier nu in Luz met een handdoek die droogt in de zon alsof het het meest luxueuze ter wereld is. Ik denk dat ik de laatste maanden iets … Meer lezen over Het tegenovergestelde van tekort

Muziek is voor mij nooit zomaar muziek geweest. Als kind had ik al een dikke map vol songteksten. Ik leerde lyrics vanbuiten alsof het kleine stukjes waren die ik wou bewaren. En dat doe ik nog steeds. Ik ken belachelijk veel nummers woord voor woord. Niet omdat ik dat bewust probeer te onthouden. Maar omdat … Meer lezen over De soundtrack van mijn binnenwereld

Ik zat vandaag aardbeien te eten met zicht op zee. En plots dacht ik: misschien zit geluk veel vaker in dit soort momenten dan we denken. Niet in grote gebeurtenissen. Niet in alles perfect op orde hebben. Maar gewoon: zon op mijn gezicht, de zee op de achtergrond en aardbeien die naar zomer smaken. Soms … Meer lezen over Aardbeien with a view