Auteur: Eenvoudig écht

Ik breng tegenwoordig veel tijd alleen door. Meer zelfs dan vroeger. En toch voel ik me zelden eenzaam. Dat blijft voor veel mensen moeilijk te begrijpen. Alsof alleen zijn automatisch betekent dat er iets ontbreekt. Alsof stilte hetzelfde is als leegte. Maar voor mij voelt dat helemaal niet zo. Ik heb me vroeger veel eenzamer … Meer lezen over Mijn eigen gezelschap

Ik dacht dat ik dit weekend richting Gent zou rijden. Maar mijn lichaam denkt daar blijkbaar anders over. Sinds gisteren is mijn elleboog ontstoken en krijg ik amper mijn arm nog bewogen. Autorijden lukt dus niet echt momenteel. Vroeger zou ik daar waarschijnlijk tegen gevochten hebben. Toch rijden. Toch doorgaan. Toch mijn plannen volgen. Maar … Meer lezen over Ik mág blijven

Onderweg merk ik dat zelfs een wasje doen anders voelt. Vroeger was dat iets dat gewoon tussendoor moest gebeuren. Snel snel. Tussen werk, afspraken en honderd andere dingen. Nu zit ik in een wassalon terwijl mijn lakens draaien en heb ik plots … tijd. Niets om naartoe te hollen. Geen eindeloze to-do lijst. Gewoon wachten … Meer lezen over Automatisch wassalon Tiko 3

Gisteren was er een feestje op Boszee. Er waren onbekenden, muziek, gesprekken, gelach, veel indrukken en veel prikkels. En eerlijk? Ik genoot ervan. Ik hou van mensen. Spontane ontmoetingen. Van onverwachte gesprekken die plots dieper gaan dan je dacht. Van samen lachen alsof je elkaar al langer kent. Maar ergens tussen de muziek en de … Meer lezen over Tussen mensen en stilte

Mensen vragen me vaak: maar wat ga je dan doen? En meestal bedoelen ze eigenlijk: hoe ga je geld verdienen? Ik begrijp die vraag. Ik leefde jarenlang op dezelfde manier. Werken. Doorgaan. Functioneren. Ook wanneer mijn lichaam al lang signalen gaf dat het eigenlijk niet meer ging. Ik heb geld verdiend. Maar zonder voldoening. En … Meer lezen over Dát dus

Toen ik nog in een appartement woonde, probeerde ik zoveel mogelijk verpakkingsvrij te leven. Ik nam potjes mee naar winkels, kocht bewust, dacht na over afval. En eerlijk? Ik dacht ergens dat dat eenvoudiger zou worden in Luz. Maar onderweg ontdekte ik iets anders. Leven in een klein busje maakt sommige dingen net … minder … Meer lezen over Duurzaamheid zonder perfectie

Soms kom je op een plek waar je bijna meteen voelt: Ah … hier mag ik even landen. Dat had ik met Boszee. Misschien begon het al bij de naam. Bos en zee. Twee werelden samen. Alsof die plek al begreep wat ik zelf nog aan het leren ben. Ik kwam hier aan met spanning … Meer lezen over Boszee

Lange tijd dacht ik dat verbinding betekende: veel tijd samen doorbrengen. Altijd bereikbaar zijn. Vaak afspreken. Nabijheid bewijzen. En ergens onderweg begon mij dat uit te putten. Niet omdat ik mensen niet graag zie. Integendeel. Maar omdat ik mezelf vaak een beetje verloor in verbinding. Alsof ik moest kiezen tussen: dichtbij iemand zijn of dichtbij … Meer lezen over Verbinding

Hoe minder ik heb, ontstaat er meer. Vandaag kon ik mijn was niet doen omdat mijn wasstrips op waren. En even later kon ik niet schrijven omdat mijn enige balpen leeg was. Vroeger zou dat frustrerend zijn geweest. Onpraktisch. Onhandig. Nu moest ik er vooral om lachen. Blijkbaar leef ik met net genoeg tot het … Meer lezen over Wat mijn waszak me leert

Er was een tijd waarin ik mijn lichaam zag als iets dat niet meewerkte. Pijn die bleef hangen. Spanning die nergens heen ging. Een vermoeidheid die niet verdween, hoe hard ik ook probeerde goed te leven. Ik zocht oplossingen. Structuur. Uitleg. Manieren om weer te functioneren. Tot ik begon te voelen dat mijn lichaam geen … Meer lezen over Mijn lichaam als kompas 2.0