Auteur: Eenvoudig écht

Soms toont het leven zich paswanneer alles even stilstaat. Wanneer de geluiden zachter worden, de tijd langzamer loopt, en ik niet meer zoek naar wat ik mis, maar gewoon kijk naar wat er is. In dat stille kijken worden muren kunst, water spiegels, en schaduwen verhalen. Misschien is dat wel de echte rijkdom - zien … Meer lezen over De schoonheid van stilte

Mijn broer gaf me dit boek. Hij zei dat het bij me paste - een vrouw, een reis, een woestijn vol stilte en zon. Ik bladerde door de eerste bladzijdenen voelde het meteen: dit gaat niet enkel over kamelen en zand, maar over het onderweg zijn in jezelf. Over vertrouwen op je eigen richting, ook … Meer lezen over Sporen in de woestijn

De voorbije weken schreef ik weinig. Niet omdat er niets was, maar omdat alles tegelijk gebeurde. Mijn dagen vulden zich met handen in kringwinkels, lijstjes die kleiner werden, nachten die kouder aanvoelden,en een hart dat steeds rustiger werd. Luz nam ruimte in. Niet luid, niet dwingend, maar als iets wat vanzelf centraal kwam te staanElke … Meer lezen over Tussen wat was en wat wordt

Soms voel ik me een een buitenbeentje. Niet omdat ik het wil, maar omdat ik stilsta waar anderen rennen, glimlach om dingen die niemand ziet, en tranen krijg bij iets dat voor hen gewoon is. Ik hoor de wereld vaak zeggen: doe gewoon,Maar wat is gewoon,als je hart dieper luistert en zachter kijkt? Ik heb … Meer lezen over Anders

Er is een moment waarop je niets meer hoeft te hebben. Geen cijfers die geruststellen, geen kast vol zekerheid. Alleen adem, en de wetenschap dat je er nog bent. Honger krijgt zachtere randen, kou wordt gewoon een herinnering aan leven. Zelfs leegte voelt niet meer als gemis, maar als ruimte. Want zonder alles, blijft wat … Meer lezen over Zonder alles

Bomen praten zonder woorden. Ze fluisteren verhalen over kracht, geduld, en tijd. Ze haasten zich niet, maar groeien waar ze staan -met hun wortels diep in de aarde en hun kruin open naar het licht. Soms leun ik tegen een stam en voel ik hoe stil het kan zijn vanbinnen. Hoe stevig staan niet betekentdat … Meer lezen over De taal van bomen

Soms denk ik dat liefde niet sterft, maar gewoon van vorm verandert. Ze verdwijnt niet -ze leert alleen ademen op een andere manier. Ze wordt wind, onzichtbaar, maar voelbaar op je huid. Ze beweegtin het ruisen van de bomen, in het ritme van de zee, in een stem die plots breekt wanneer je lacht. Soms … Meer lezen over Breeze

Aan de zelfscan, tussen het piepen van barcodesen het geritsel van boodschappentassen, klonk plots een lied van Ed Sheeran. Zonder nadenken, zong ik mee -zacht, vanzelf. En toen hoorde ik het naast me ook. Een stem die dezelfde woorden kende, hetzelfde ritme, hetzelfde stukje vreugde. Daar stonden we dan, twee onbekenden, zingend tussen het alledaagse. … Meer lezen over Kleine, grote gelukjes

Vandaag herinnerde ik me dat traag ook vooruit is ... Soms gaat het leven niet in sprongen, maar in zachte bewegingen. Een stap, een adem, een stilte ertussen. We denken vaak dat we vooruit moeten -sneller, meer, beter. Maar soms is de enige richting die klopt: de rustige. Vandaag bewoog ik traag genoeg. Genoeg om … Meer lezen over Traag genoeg

Soms zijn het geen grote gebeurtenissendie blijven hangen. Maar kleine dingen, die je niet zoekten toch precies op je pad liggen. In de kringwinkel vond ik een eenvoudig theelichthoudertje.Aards. Zacht. Niets bijzonders -en net daarom zo juist. Een dag later, op het perron, voelde ik iets onder mijn voet.Een klein steentje, hartvormig. Alsof het leven … Meer lezen over Kleine schatten