Vers van het hart

Er was een tijd waarin eten iets was dat ik moest goed doen. De juiste keuzes, de juiste tijden, de juiste hoeveelheden. Tot ik ontdekte dat mijn lichaamhet eigenlijk allemaal al wist - als ik maar durfde luisteren. Eten vanuit gevoel is voor mij geen dieet, maar een dialoog.Het is vragen aan mijn lichaam: wat … Meer lezen over Eten met aandacht

Soms krijgt iets een naamnog voor je goed beseft wat het betekent. Mijn nummerplaat eindigt op JCY.Ik maakte er in mijn hoofd jucy van. Niet omdat het moest,maar omdat het bleef hangen. Omdat het klopte. Jucy voelt als sap. Als leven dat stroomt. Als iets dat niet droog, niet hard, niet schraal is. En misschien … Meer lezen over Jucy

Ik heb vandaag veel gewacht. Op iets kleins en tegelijk groots: een nummerplaat. Ik bleef thuis, omdat ik dacht dat het zo hoorde. Omdat ik beschikbaar moest zijn. Omdat ik niet wist wanneer ze zou komen. Uren gingen voorbij. De dag bleef hangen. En ondertussen groeide één verlangensteeds sterker: naar buiten. Niet om iets te … Meer lezen over Wachten tot het mag

Er zijn dromen die je wakker schuddenen dromen die je zacht laten landen. Jarenlang waren mijn nachten gevuld met onrust. Achtervolgd worden. Bommen die vielen. Tanden die uit mijn mond brakenen op de grond lagen. Dromen van een lichaam dat altijd paraat moest staan. Altijd alert. Altijd klaar om te vertrekken. En dan, ineens,iets anders. … Meer lezen over Wanneer dromen veilig worden

Er was een tijd waarin ik mijn lichaam vooral zag als iets dat niet meewerkte. Pijn die bleef hangen. Spanning die nergens heen ging. Een vermoeidheid die niet verdween, hoe hard ik ook probeerde goed te leven. Ik zocht oplossingen. Schema's. Uitleg. Manieren om weer te functioneren. Tot ik langzaam begon te voelen dat mijn … Meer lezen over Mijn lichaam als barometer

Ik ging even naar buiten. Niet om iets te zoeken, maar om mijn lichaam wat ruimte te geven. De bomen stonden er gewoon. Takjes zonder bladeren, stil, in elkaar verstrengeld. Niets dat probeerde mooi te zijn. Ik vond een klein stukje hout op de gronden nam het mee, zonder plan. Misschien wordt het is voor … Meer lezen over Onderweg

Soms hoef je niets te forceren. Soms mag je gewoon vertrouwendat alles wat bij je hoort, vanzelf zijn weg vindt. Mijn kleine tafeltjedat ooit in mijn woonkamer stond, staat vanavond op een podium. Onder warme lampen, tussen zachte kussens, in een ruimte vol verhalen. Wat ooit diende om mijn thee op te zetten, draagt nugesprekken, … Meer lezen over Alles vindt zijn plek

Soms vindt het leven de mooiste bestemmingen voor wat we durven loslaten. Vandaag kreeg mijn oude tafeltje een nieuwe thuis. Geen groots gebaar, geen groot geldbedrag -maar een verhaal dat klopt. Een man schreef me dat hij het wilde gebruiken alsdecorstuk voor een podcast over muziek. Dan krijgt het nog leuke verhalen te horen, zei … Meer lezen over Het tafeltje

Ik leef nu in een tussenruimte. Nog hier, al los. De muren om me heen staan er nog, maar ze dragen mijn toekomst niet meer. Ik heb geen haast. Ik hoef niets te beslissen vandaag. Er is alleen dit: wakker worden, ademen, voelenof ik nog bij mezelf ben. Dat is mijn maatstaf geworden. Niet vooruitgang.Niet … Meer lezen over Een eerlijk nu

Ik bereid me niet voor op de koudedoor ze te vermijden. Ik nodig haar uit. In huis laat ik het frisser worden. Ik draag minder lagen. Ik douche koud. Ik luister naar wat mijn lichaam doet, niet naar wat het zou moeten kunnen. 's Avonds kook ik water. Niet om te koken,maar om warmte vast … Meer lezen over Leven met de koude