Vers van het hart

Gisterenavond kwam ik aan op mijn slaapplek. Net op datzelfde moment reed ook een ander busje toe dat ik daar al vaker had zien staan. Alleen wist ik nooit van wie het was. Tot gisteren. We raakten aan de praat. Dronken een wijntje. En praatten tot diep in de nacht. Zo vanzelfsprekend soms. Hoe een … Meer lezen over Een knuffel van het leven

Met mijn allerlaatste centen deze maand stapte ik naar de winkel. Voor één ding. Mijn favoriete zuurdesembroodje. Zo eentje dat voor mij voelt als een klein feestje. Aan de kassa zei ze:1+1 gratis. Ik moest lachen. Niet alleen omdat ik plots twee broodjes had, maar ook omdat het zo typisch voelde. Alsof het leven zegt: … Meer lezen over Zuurdesemgeluk

Er is nog iets dat veranderd is. Misschien minder zichtbaar, maar minstens even belangrijk. Ik ben gestopt met het gevoel dat ik overal over moet kunnen meepraten. Jaren geleden al ben ik gestopt met het volgen van het nieuws. Niet omdat het me niets kan schelen. Integendeel. Mijn hart voelt. Voor wat er gebeurt in … Meer lezen over Ik hoef niet alles meer te dragen

Er wordt vaak gesproken over vrijheid. Over leven in een busje. Over gaan en staan waar je wil. En ja … dat is er ook. Die ochtenden waar je wakker wordt met licht en stilte en het gevoel dat je nergens moet zijn. Maar er is ook iets anders. Iets waar minder over gesproken wordt. … Meer lezen over Vrijheid met een randje

Er zijn zo van die dagen waar niemand echt over praat als het over vrijheid gaat. Zoals … niet elke dag kunnen douchen. Gisteren kreeg ik van mijn mama twee bakken voor in Luz. Zo van die simpele dingen die ineens een wereld van verschil maken. Een plek voor mijn spullen. Een beetje orde. Een … Meer lezen over Vanlife, maar dan zonder filter

Deze ochtend begon zacht. Geen haast. Geen moeten. Gewoon … wakker worden in Luz. Met nog een glimlach van gisteren. Ik was gisterenavond wat online aan het zoeken. Gewoon praktisch. Ik wilde een manier vinden om een gordijntje te hangen in Luz, zonder te moeten boren. Dus ik dacht: er moet toch iets bestaan? Een … Meer lezen over Toen zelfs mijn gordijnstang Luz heette

Zondagen voelen anders. Zachter. Trager. Alsof de dag zelf ook even niets moet. Er zit geen haast in. Geen druk. Geen lijstjes die afgewerkt moeten worden. Alleen … ruimte. En ergens in die ruimte komen de woorden vanzelf. Niet omdat ik ze zoek, maar omdat ze er ineens zijn. Alsof ze de hele week stilletjes … Meer lezen over Zondagschrijven

Gisteren was een heerlijke dag met mijn familie. En dat is iets dat ikzelf misschien niet meteen had verwacht. Want lange tijd voelde dat anders. Zwaarder. Spannender. Alsof ik er wel was, maar tegelijk ook niet echt. Alsof ik voortdurend iets probeerde recht te houden,zonder goed te weten wat. Maar gisteren, was het anders. Sinds … Meer lezen over Dichter bij mezelf, dichter bij jullie

Soms zijn het de kleinste dingen die het meest raken. Vandaag was zo een dag die een beetje tussenin hing. Ik was moe. Mijn lichaam vroeg om rust, maar mijn hoofd bleef wat zoeken. Ik voel dat het tijd is om te vertrekken, maar ik kan nog niet. En ergens … had ik ook gewoon … Meer lezen over Een klein lichtje onderweg

Ik voel het al even. Dat het tijd is om te vertrekken. Niet vanuit onrust. Niet omdat ik ergens van weg wil. Maar omdat iets in mij zachtjes blijft fluisteren: het is tijd. En toch … ben ik er nog. Niet omdat ik twijfel, maar omdat het leven ook soms gewoon praktisch is. Een tank … Meer lezen over Tussen weten en vertrekken