Auteur: Eenvoudig écht

Soms ontmoet je iemand en gebeurt er iets wat je niet helemaal kan uitleggen. Geen groot verhaal. Geen duidelijke vorm. Maar wel een gevoel van: hier kan ik gewoon zijn. Zonder uitleg. Zonder masker. Zelfs de stukjes die misschien een beetje vreemd lijken, krijgen gewoon ruimte. En dat maakt het net zo waardevol. We delen … Meer lezen over Iets dat zacht blijft

Ik ga naar een camping. Voor één nacht, Niet omdat het moet.Niet omdat ik geen andere plek heb. Maar omdat het goed voelt. Een warme douche. Een plek waar ik gewoon mag staan. Zekerheid. Stilte. Privacy. Voor mij is dat geen luxe. Dat is zelfzorg. Er was een tijd waarin ik dacht dat ik het … Meer lezen over Een plek om te zakken

Als kind had ik altijd schelpen in mijn zak. Kleine. Grote. Soms gebroken. Soms eentje waarvan ik dacht: dit is de mooiste ooit. Ik kon ze niet laten liggen. Alsof ze me riepen. Of alsof ik bang was dat iemand anders ze zou meenemen. Vandaag deed ik exact hetzelfde. Ik wandelde langs de zee, keek … Meer lezen over Nog altijd in mijn zak

Ik vertrok. Niet omdat er iets fout was, maar omdat er iets niet helemaal klopte. Te veel ruis. Te veel voelen. Te weinig ruimte om gewoon te zijn. En dus reed ik. Weg van het gesloten.Weg van het donkere. Richting iets wat ik nog niet helemaal kon benoemen, maar wel al kon voelen. Onderweg werd … Meer lezen over Zeemens

Het regent vandaag. Niet erg. Eigenlijk wel handig. Water is hier geen vanzelfsprekendheid, dus ik zet gewoon iets buiten. Een potje. Een pannetje. Genoeg om mijn tas uit te spoelen. Of een kopje. Vroeger dacht ik daar niet over na. Nu wel. Niet op een grote manier. Niet zwaar. Gewoon … omdat het logisch voelt. … Meer lezen over Regenwater

Vanmorgen regende het. Zo’n regen die nergens heen hoeft. Geen storm. Geen drama. Gewoon druppels die hun eigen tempo volgen. Ik ook. Ik bleef liggen tot mijn lichaam zei dat het genoeg was. Geen wekker. Geen plan. Alleen een ochtend die zich langzaam ontvouwde. Koffie maken in Luz is nooit helemaal perfect. Water dat net … Meer lezen over Regen en niks

Vandaag is er geen plan. Geen plek waar ik moet zijn, geen lijstje dat wacht. Alleen een hangmat die zacht beweegt op het ritme van de wind. Een deken dat net warm genoeg is. Zon die af en toe door de bladeren breekt en even blijft liggen op mijn gezicht. Ik doe niets. Niet omdat … Meer lezen over Niksen

Er zijn mensen die denken dat vrijheid altijd moeiteloos voelt. Dat je ergens aankomt, de deur opengooit, ademt, en meteen thuis bent. Maar zo werkt het niet altijd. Soms vraagt een nieuwe plek tijd. Tijd om te wennen aan de geluiden. Aan de stilte. Aan de geur van bomen. Aan het donker dat anders valt. … Meer lezen over Landen op een nieuwe plek

Soms ontmoet je iemand zonder het te plannen. Gewoon omdat twee levens even op dezelfde plek landen. Dat was jij. Dat waren wij. Een paar dagen maar. En toch voelde het groots in al zijn eenvoud. Gesprekken die vanzelf stroomden. Lachen. Warmte. Stilte die niet ongemakkelijk was. Kijken en gezien worden. Gisteren bracht je mijn … Meer lezen over Misschien tot nog eens

Gisteren had ik een mooi gesprek. Over relaties. Over liefde. Over het idee dat je aan iets moet werken. En ik hoorde mezelf zeggen: voor mij mag het flowen. Niet perfect. Niet zonder uitdagingen. Maar wel natuurlijk. Ik geloof niet meer zo in liefde die vooral zwaar voelt. In trekken, duwen, twijfel, hopen dat het … Meer lezen over Liefde hoeft niet zwaar te zijn