Vers van het hart

Ik zocht geen plek. Ik wandelde gewoon. Zonder plan, zonder doel. Gewoon stap voor stap, zoals de laatste dagen vaker gaan. En toch vond ik er één. Een oude boomstronk, gedragen door wat ooit was. Ruw, verweerd, maar stevig. Alsof hij allang wachtte. Daarachter water. Stil. Spiegelend. Alsof het niets van mij nodig heeft, en … Meer lezen over Waar ik ga zitten, wordt het stil

Er zijn momenten waarop woorden niet nodig zijn. Waarop iets in mij stil wordt, en de wereld dat lijkt te begrijpen. Vandaag zag ik twee bomen.De ene hing naar beneden, haar takken zwaar, bijna verdrietig. De andere stond ernaast, stiller, kaler ...maar stevig. Het leek alsof ze samen treurden. Niet luid. Niet dramatisch. Gewoon ... … Meer lezen over Samen in stilte

Vandaag zag ik twee bomen. Dezelfde soort, dezelfde grond, dezelfde lucht. En toch ... de ene al in bloei, de andere nog stil. Vroeger zou ik denken dat één van de twee achterloopt. Nu zie ik het anders. Dat alles zijn eigen moment heeft. Dat groeienniet tegelijk hoeft te gebeuren. Dat bloeienniet sneller gaat door … Meer lezen over Niet tegelijk

Vandaag draag ik mezelf. Niet in gedachten. Niet in plannen. Maar stap voor stap. MIjn voeten raken de grondzonder te twijfelen. Alsof ze weten waarheen, ook als ik dat niet altijd doe. Vijf en een half kilometerheen. Niet omdat het dichtbij is, maar omdat het nodig is. Om te douchen. Om even zorg te voelen. … Meer lezen over Ode aan mijn voeten

Soms is het niet het buiten zijndat vermoeiend is. Maar het nergens echt kunnen zijn. Niet helemaal zichtbaar.Maar ook niet helemaal onzichtbaar. Overdag verplaats ik Luz.Niet omdat ik dat wil,maar omdat het moet. Er zijn regels.Plekken waar je niet mag blijven.Grenzen die niet altijd zichtbaar zijn,maar wel voelbaar. Dus beweeg ik. Van plek naar plek.Van … Meer lezen over Tussen zichtbaar en onzichtbaar

niet alles kunnen. en toch doorgaan. Er zijn van die momentenwaarop eenvoudniet licht voelt. Maar scherp. Vandaag is zo'n dag. Ik moet Luz taken. Niet morgen. Niet volgende week. Nu. En toch ...lukt het niet zomaar. Niet omdat ik niets heb, maar omdat het systeem vraagt om meer te hebbendan wat ik nodig heb. Een … Meer lezen over Tussen tanken en eten

Ik zat daar gewoon. Niet echt met een plan, niet echt ergens naartoe. Een beetje tussenin. Tussen mensen en alleen zijn, tussen buiten en binnen, tussen wat ik voelen wat ik niet altijd kan uitleggen. En toen was hij daar. Een kleine zwarte vogelmet een wit gezichtje, die zomaar dichtbij me kwam staan. Niet even.Maar … Meer lezen over Hij die bleef

Vanmorgen zag ik het licht anders vallen. Niet groots. Niet opvallend. Maar zachter. Alsof het iets in zich droeg wat er gisteren nog niet was. Vandaag is de eerste dag van de lente. En ergens voel ik dat ook in mij. Niet als een explosie van energie, maar als een stille verschuiving. Een klein openen. … Meer lezen over Lente in mij

Vandaag, zesenveertig jaar geleden om 07u10,werd ik geboren. De laatste dag van de winter. Misschien is dat geen toeval. Ik voel het elk jaar opnieuw -alsof er iets in mij beweegtmet de seizoenen. Alsof mijn lichaam weet dat dit geen einde is, maar een overgang. Voor mij begint een nieuw jaar niet in januari. Niet … Meer lezen over Vandaag begint mijn jaar

Ik zit in het grasmet mijn rug tegen een boom, en een boek dat nog maar net begonnen ismaar al voelt alsof het over mij gaat. Sinds ik in Luz woon, is er iets veranderd. Alsof ik het leven niet meer gewoon leef, maar het echt opneem. Dieper. Bewuster. Alsof elke dag een extra dag … Meer lezen over Alles intenser