Auteur: Eenvoudig écht

Gisteren was veel. Hoofdpijn. Hitte. Twijfels. Spanning. Belastingen. Moeilijke berichten. Een zenuwstelsel dat even helemaal op was. Maar tegen de avond begon alles zachtjes te zakken. Luz koelde af. Ik zette alle deuren open. Legde mijn bedje klaar. Zette een muziekje op. En bleef nog even buiten zitten. Soms denk ik dat genezing niet altijd … Meer lezen over Zachte landing

Soms ziet onderweg zijn er ook gewoon zo uit. Te weinig slaap. Meer dan 30 graden in Luz. Een overbelast zenuwstelsel. Migraine. Overgeven. Twijfelen aan een bericht dat ik moet sturen. Mensen die plots afstandelijk voelen. En vooral: extreme vermoeidheid. Vandaag was niet poëtisch. Niet inspirerend. Niet romantisch. Gewoon veel. En toch denk ik dat … Meer lezen over Vandaag was veel

Ik denk dat stilte voor mij voeding is geworden. Niet stilte vanuit afwijzing.Niet stilte om weg te lopen van mensen. Maar stilte als een plek waar mijn systeem eindelijk kan ademen. Vroeger voelde stilte vaak ongemakkelijk. Alsof ik beschikbaar moest blijven. Alsof ik altijd moest antwoorden, dragen, voelen, zorgen of nabij zijn. Nu ontdek ik … Meer lezen over Stilte als voeding

Mijn huidige levensfase laat zich samenvatten als: emotionele transformatie,innerlijk werk, de zee, vrijheid, en doppinda’s zonder fornuis. Niet wat ik had verwacht. Wel verrassend accuraat.

Ik leef intussen al even in Luz. Ik leer omgaan met vrijheid, stilte, verandering, alleen zijn, grenzen en een totaal nieuw leven. Ik slaap aan zee. Ik schrijf. Ik probeer mijn zenuwstelsel wat zacht te leren leven. Maar niets confronteert me momenteel harder dan mijn belastingaangifte. Wat het best grappig maakt: ik heb ooit nog … Meer lezen over Persoonlijke groei vs Fiscus

Ik ben nu drie maanden onderweg met Luz. En eerlijk? Soms voelt dat heel vrij. Soms heel zacht. En soms ook gewoon heel zoekend. Ik merk dat ik nog volop aan het ontdekken ben wat werkt voor mij onderweg en wat niet. Welke plekken me echt rust brengen. Hoeveel sociale prikkels ik aankan. Waar mijn … Meer lezen over Een ander leven leren

Onderweg begin ik iets op te merken. Hoeveel mensen eigenlijk op zoek lijken naar wat meer rust. Wat meer ruimte. Wat meer zichzelf mogen zijn. Deze ochtend zag ik iemand aan het water zitten lezen terwijl ik zelf wat verder met mijn boek zat. Geen gesprek. Gewoon een kleine observatie. En toch dacht ik: Misschien … Meer lezen over Meer ademen

Soms voelt deze reis een beetje als leren vliegen. Niet omdat ik exact weet waar ik uitkom. Maar omdat ik stilaan vertrouw op het gevoel dat me vooruit beweegt. De voorbije jaren probeerde ik vooral te blijven functioneren.Blijven aanpassen. Blijven doorgaan. En onderweg begin ik precies iets anders te ontdekken. Dat een eigen pad volgen … Meer lezen over Op eigen vleugels

Koffie in Luz. Blote voeten in het gras. De ochtendzon op mijn gezicht. Geen haast. Geen groot plan. Alleen rustig wakker worden met het geluid van de vogels en de stilte rondom mij. De voorbije tijd begin ik steeds meer te voelen hoe hard mijn systeem eigenlijk nood heeftaan dit soort plekken. Plekken waar niets … Meer lezen over Ochtendbliss

Soms zijn het de kleinste dingen die onderweg het meest betekenis krijgen. Een plekje in de schaduw. Een boek aan het water. Een stoel die iemand je gaf. Ik ziet hier vandaag tussen de vogeltjes en de eendjes, met het water voor mij en een kabbelend beekje achter mij. En ergens onderweg begin ik te … Meer lezen over Kleine stukjes zorg