Auteur: Eenvoudig écht

Toen ik vertrok, dacht ik veel na over waar ik zou slapen. Waar ik zou douchen. Hoe ik alles praktisch zou regelen. Waar ik eigenlijk nooit bij stilstond, was eten. Niet omdat eten onbelangrijk is. Maar omdat het onderweg vanzelf eenvoudiger werd. Een kom yoghurt. Wat granola. Een handvol bessen. Meer heb ik soms niet … Meer lezen over Ontbijt in Luz

De voorbije dagen stond mijn achterklep vaak open. Ze nodigde uit. Tot een goeiemorgen. Een spontane babbel. Een kop koffie in de ochtendzon. Soms ontstonden daar de mooiste ontmoetingen. Deze ochtend bleef ze dicht. Niet omdat ik me wilde afsluiten. Maar omdat mijn lichaam iets anders nodig had. Mijn menstruatie loopt stilaan op haar einde. … Meer lezen over In eigen gezelschap

Ik heb het geprobeerd. Drukke campings. Veel mensen. Gezellige avonden waar altijd wel iets te beleven valt. Maar ik voelde al heel lang dat dat niet bij me past. Toch bleef ik soms denken dat ik het misschien gewoon moest leren. Dat ik socialer moest zijn. Meer moest deelnemen. Meer moest genieten van drukte. De … Meer lezen over Landelijke rust

De wind is aangetrokken. Vanmorgen zat ik hier met een koffie en de achterklep open. Vandaag kwamen mensen langs voor een praatje. Vliegtuigen vulden de lucht. Er werd gelachen. Er werd geschreven. Nu is het stil. De zon verdwijnt langzaam achter de velden en de warmte van de dag maakt plaats voor een frisse avondlucht. … Meer lezen over De avond valt over Luz

Toen ik haar kocht, dacht ik dat ik een bus had gekocht. Vandaag besef ik dat ik zoveel meer gevonden heb. Ik gaf haar de naam Luz. Spaans voor licht. Maar onderweg kreeg dat woord een diepere betekenis. Luz werd mijn herinnering aan innerlijk licht. Aan licht reizen. Aan licht leven. Niet omdat het leven … Meer lezen over Luz

Ik zat gewoon naar de zee te kijken. Niet wachtend op iets. Niet op zoek naar een inzicht. Gewoon kijkend. En toen kwamen de paarden voorbij. Alsof de dag me even wilde herinnerde dat niet alles gepland hoeft te zijn. Sommige mooie momenten kondigen zich niet aan. Ze verschijnen. En verdwijnen weer. Misschien is dat … Meer lezen over Voorbij

Vandaag was het te fris om te zwemmen. Dus deed ik iets dat we misschien te weinig doen. Ik bleef gewoon zitten. Met mijn voeten in het zand. Mijn gezicht in de wind. En de zee voor me. Er hoefde niets. Geen doel. Geen planning. Geen oplossing. Alleen golven. Ik denk dat de zee me … Meer lezen over Gewoon zijn

Vandaag doe ik niet veel. Ik drink water. Ik wandel straks misschien naar de zee. En ik lig nu gewoon in Luz. Met de deur open. De wind vindt vanzelf zijn weg naar binnen. Ik merk dat ik de laatste weken zo vaak dacht dat ik verder moest. Een oplossing vinden. Een beslissing nemen. Sterker … Meer lezen over Even goed

Vannacht ben ik om half twee nog verhuisd. Niet omdat er iets gebeurd was. Maar omdat ik wist dat ik daar geen oog zou dichtdoen. Jarenlang probeerde ik mezelf ervan te overtuigen dat ik gewoon flexibeler of sterker moest zijn. Vandaag luister ik steeds vaker naar mijn lichaam. Dus draaide ik de sleutel om. Tien … Meer lezen over Spiegel

Gisteren kreeg ik een mooi aanbod van mijn oude yogateacher. Mijn eerste reactie was dankbaarheid. Wat fijn dat iemand aan mij dacht. Toch voelde ik dat ik niet meteen wilde antwoorden. Dus deed ik iets wat ik de laatste tijd steeds vaker probeer te doen. Ik gaf mezelf tijd. Toen ik de vraag wat langer … Meer lezen over Niet alles wat mooi is, is voor mij